Sunday, March 22, 2015

என்னை யாரும் புகழ வேண்டாம்!!!

சும்மா ‘ஹிட்ஸ்’க்காக இந்தத் தலைப்பு! உண்மையில் எனக்கு ரொம்பவே புகழாசை உண்டுங்க! உங்ககிட்ட பாராட்டுப் பெறணும்கிற ஆசையில்தான் இந்தத் துக்கடாக் கதையை எழுதினேன். படிச்சுடுங்க; மனசுக்குள்ள பாராட்டுங்க, போதும்.



கதை:                                                 புகழ்

பெரும்பாலான நேரங்களில், திரைப்படப் பாடல்களை முணுமுணுத்துக்கொண்டு ‘ஜாலி’ மனநிலையில் இருக்கும் பார்த்திபன் அன்று சோகம் போர்த்து நடமாடிக்கொண்டிருந்தான்.

“என்னடா ஆச்சு?” தோழன் சிவானந்தம், நெஞ்சில் கவலை தேக்கி விசாரித்தான்.

“கொஞ்ச நாளா, தொட்டதெல்லாம் தோல்வியில் முடியுது. வாழ்க்கையே வெறுத்துப் போச்சுடா.” சலிப்புடன் வார்த்தைகளை உதிர்த்தான் பார்த்திபன்.

“எதையெல்லாம் தொட்டே? சொல்லு.”

“ஒரு கவிதைப் போட்டியில் கலந்துட்டேன். ஆறுதல் பரிசுகூடக் கிடைக்கல..”

“ம்ம்ம்.”

“பட்டிமன்றத்தில் குழுத் தலைவனா பேசினேன். என் அணி தோல்வியைத் தழுவிச்சி. எங்க அலுவலக ‘மனம் மகிழ் மன்றத் தலைவர்’ பதவிக்குப் போட்டி போட்டு.....”

குறுக்கிட்டான் சிவானந்தம். “தோத்துட்டே சரி. இதிலெல்லாம் ஜெயிச்சிருந்தா என்ன கிடைச்சிருக்கும்?”
“அது வந்து.....தெரிஞ்சவங்க புகழ்வாங்க. கவிதைப் போட்டியில் கொஞ்சம் பணம். தலைவர் பதவியில் அதுவும் இல்ல. ஆனா.....”

“ஆனா என்ன ஆனா...இதுக்கு மேல உன் விளக்கம் தேவையில்ல. இந்த  நவீன உலகத்தில், வயித்துக்காகப் போராடுறவங்களைத் தவிர மத்த எல்லாருக்குமே புகழாசை இருக்கு. அதை அடையறதுக்கான போராட்டமும் தொடர்ந்து நடந்துட்டே இருக்கு. சிலருக்கு, அவங்களோட எதிர்பார்ப்புக்கு மேல அது கிடைச்சுடுது.    மத்தவங்களுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சுது.   ஏக்கமும் தொடருது. அதனால, யாரும் யாரையும் மனப்பூர்வமா புகழ்றதில்ல. சிலர் விதிவிலக்கா இருக்கலாம். ஆக, புகழை எதிர்பார்த்துச் சாதனைகள் நிகழ்த்த நினைக்கிறது முட்டாள்தனம்.” அடித்துச் சொன்னான் சிவானந்தம்.

“புகழாசை வேண்டாம்னா சாதனைகள் நிகழ்த்துறதும் இல்லாம போயிடுமே?’ என்றான் பார்த்திபன்.

“போகாது. புகழுக்குன்னு இல்லாம, வாழ்ந்து முடிக்கிறதுக்குள்ள மக்களுக்குப் பயன்படுற மாதிரி எதையாவது செய்துட்டுப் போகணும்கிற உத்வேகம் இயல்பாகவே சிலருக்கு   இருக்கும். அவங்க சாதிப்பாங்க.”

“நீ ரொம்பவே புத்திசாலிடா” என்று பார்த்திபன் புகழ, அசட்டுச் சிரிப்புடன் “ஹி...ஹி...” என்று உடல் நெளிந்தான் சிவானந்தம்.

000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000




No comments :

Post a Comment

எழுதுகையில், கருத்துப் பிழைகளும் மொழிப் பிழைகளும் நேர்தல் இயற்கை. பிழை காணின், அன்புகொண்டு திருத்துங்கள். இயலாதெனின், பொறுத்தருளுங்கள்.