சர் ஐசக் நியூட்டன்(Sir Isaac Newton): புவிஈர்ப்பு விசையைக் கண்டறிந்த இவர், "சூரியன், கிரகங்கள் மற்றும் விண்கற்கள் அடங்கிய இந்த மிக நேர்த்தியான அமைப்பு, ஒரு அறிவார்ந்த & சக்திவாய்ந்த பேரறிவின்(கடவுளின்) ஆலோசனையிலிருந்தும் ஆதிக்கத்திலிருந்தும் மட்டுமே உருவாக முடியும்" என்று தனது 'பிரின்சிபியா'(Principia) நூலில் எழுதியுள்ளார்.
ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன்(Albert Einstein): இவர் வழக்கமான மதக் கடவுள்களை நம்பாவிட்டாலும், "பிரபஞ்சத்தின் ஒழுங்கமைப்பில் ஒரு பேரறிவு வெளிப்படுவதைக் காண்கிறேன். இயற்கையின் விதிகளுக்குப் பின்னால் மனித அறிவுக்கு எட்டாத ஒரு உயர்ந்த சக்தி இருக்கிறது" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
மேக்ஸ் பிளாங்க்(Max Planck): குவாண்டம் இயற்பியலின் தந்தை என்று அழைக்கப்படும் இவர், "விஞ்ஞானத்தை முழுமையாக ஆராயும் எவரும், பிரபஞ்சத்தின் விதிகளுக்குப் பின்னால் ஒரு பேரறிவு(Spirit) இருப்பதை உணர்வார்கள். அதுவே கடவுள்" என்று உறுதியாகக் கூறியிருக்கிறார்.
***மேற்கண்ட அறிவியலாளர்கள்[கூற்றில் போதுமான அளவுக்குத் தெளிவில்லை என்பதால் சில விஞ்ஞானிகளை இங்குக் குறிப்பிடவில்லை] ‘பேரறிவு’தான் கடவுள் என்கிறார்கள்.
அந்தப் பேரறிவுக்கு உணர்ச்சி[கள்] உண்டா? உயிர்கள் படும் துன்பங்கள் கண்டு மனம் இரங்குமா? மனிதர்கள் கோரிக்கைகள் வைத்தால், அவற்றைப் பரிசீலித்து ஏற்கத்தக்கன என்றால் நிறைவேற்றுமா? உயிர்களை ஒன்றோடு ஒன்று போராடி அழியவிட்டு வேடிக்கை பார்க்கும் அல்பக் குணம் உண்டா? ‘ஒன்று’ என்னும் எண்ணிக்கையில்[கடவுள் ஒருவரே] அதை அடக்க இயலுமா, அல்லது ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட பல்வகை அறிவுகளின் சங்கமமா?
இப்படியும் இன்னும் எப்படியெல்லாமும் கேள்விகள் கேட்கத் தோன்றுகிறது.
***இப்படியும் எப்படியும் கேள்விகள் கேட்பது நான் கொஞ்சமேனும் அறிவுள்ளவன்[ஹி... ஹி... ஹி!!!] என்று அடையாளப்படுத்துகிறதா, அல்லது படுகூமுட்டை என்று பறைசாற்றுகிறதா?
.jpg)


.jpg)