ஜோசப் ‘ரோடு ஷோ’! முன்னால் ஓடுபவர்கள் மனிதர்களா வேட்டை நாய்களா?!

 

கோவைக்கு வருவது ‘பெரியார் அறிவுலகம்’ கட்டடத்தைத் திறக்க என்றால், அதைத் திறந்து வைப்பது மட்டும்தான் முதல்வனின் வேலை[நலம் பயக்கும் திட்டங்கள் இருந்தால் அவற்றைச் செயல்படுத்தலாம்]. ‘ரோடு ஷோ’ என்னும் பெயரில் பாதுகாவலர்களை, ‘வேட்டை நாய்கள்’[அவர்கள் மனிதர்களா ஐந்தறிவு மிருகங்களா?]போல முன்னே ஓடவிட்டு[வாகனங்களைப் பயன்படுத்தலாம்; வேடிக்கை பார்ப்பவர்கள் ஜோசப்பை ‘அலேக்’ செய்யமாட்டார்கள்],  கையசைப்பது போதும். அரவணைப்பது போல் இரு கைகளையும் அகல விரிப்பது, முத்தம் கொடுப்பது, காதல் சின்னம் காட்டுவது எல்லாம் எதற்கு? அத்தனை அதிகாரங்களையும் தன்வசம் வைத்துள்ள பிரதமர் மோடி இந்த ஆபாசச் சேட்டைகளைக் கண்டுகொள்ளாமல் இருப்பது ஏன்? 

‘ரோடு ஷோ’ நடத்தியே ஆட்சியைக் கைப்பற்றிய ஜோசப், அவ்வப்போது கவர்ச்சி நடிகனாகப் ‘பந்தா’ காட்டாவிட்டால், கூமுட்டைக் கூட்டத்தாரின் ஆதரவு கிடைக்காது என்று அஞ்சுகிறாரோ?

கர்த்தரும் போப்[லியோ XIV]பும் எங்க ஊர் காமாட்சி அம்மனும் கருப்பண்ணனும்!

//திருத்தந்தை லியோ[கத்தோலிக்கத் திருச்சபையின் தலைவரான 'போப்'(Pope)]வின், புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட வலது நுரையீரலின் கீழ்ப் பகுதி, அறுவைச் சிகிச்சை[வீடியோ-உதவி நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி] மூலம் அகற்றப்பட்டது. அவர் நலமுடன் உள்ளார்> https://www.vaticannews.va/en/pope/news/2026-10/pope-leo-surgery-gemelli-hospital-successful.html//

திறமை வாய்ந்த மருத்துவர்களின் மதிநுட்பத்தை மேம்படுத்தி, கர்த்தரின் புகழ் பரப்புவதற்கென்றே தம் வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்த ‘போப்’ அவர்களின் நுரையீரல் நோயைக்[நோயைக் கொடுத்தது சாத்தான். கர்த்தர் அதை[சாத்தான்] அழித்துவிடாமல் தடுத்தது அவரின் கருணை] தாமதிக்காமல் உரிய தருணத்தில் குணப்படுத்தி, அவரை மரணிக்காமல் காப்பாற்றிய கர்த்தரின் கருணை நினைவுகூர்ந்து மகிழத்தக்கதாகும்.

மேற்கண்ட செய்தியை[நுரையீரல் அறுவைச் சிகிச்சை] வாசித்தபோதே, எங்கள் ஊரின்[நான் பிறந்து வளர்ந்த கிராமம்] மேற்குத் திசையில் ஒதுக்குப்புறமானதோர் இடத்தில் எழுந்தருளி, மக்களுக்கு அருள்பாலிக்கும் காமாட்சி அம்மனும், அவரின் அதி தீவிரப் பக்தரான கருப்பண்ணனும் என் நினைவுக்கு வந்தார்கள்.

கருப்பண்ணனுக்குத் தீராத வயிற்றுவலி.

அவர் செல்லாத ஊர் இல்லை; சந்திக்காத மருத்துவர் இல்லை. ஆனாலும், அவரின் வயிற்றுவலி மட்டும் குணமாகவே இல்லை. காமாட்சி அம்மனால் மட்டுமே அந்த நோயைக் குணப்படுத்த முடியும் என்று அவர் முழு மனதுடன் நம்பினார்.

நாள் தவறாமல் கோயிலுக்குச் சென்று அம்மனை வழிபட்டார்.

இடைவிடாமல் மழை பெய்தாலும் வழிபடத் தவறியதே இல்லை.

ஒரு நாள் மாலைப் பொழுதில், படு பயங்கர இடிமின்னலுடன் மழை கொட்டோகொட்டென்று கொட்டிக்கொண்டே இருந்தபோது, குடைகூட எடுத்துக்கொள்ளாமல் நடந்து கோயிலுக்குப் போனார் கருப்பண்ணன்; கடகட முழக்கத்துடன் ‘டமார்’ என்று அவர் தலையில் இடி இறங்க, சம்பவ இடத்திலேயே உடல் கருகிப் பிணமானார் அவர்.

இது ஒரு சோக நிகழ்வாயினும், தீராத வயிற்று வலியிலிருந்து நிரந்தரமாக அவரை விடுவித்துத் தன்னிடம் அழைத்துக்கொள்வதற்கு, அம்மன் நிகழ்த்திய அதிசயம் அது என்று கருப்பண்ணனின் உறவினர்கள் நம்பினார்கள்; அம்மனுக்கு விழா எடுத்துக் கொண்டாடினார்கள்.

இந்த நிகழ்வையும், போப் அவர்கள் புற்றுநோயிலிருந்து கர்த்தரின் அருளால் குணமடைந்ததையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தபோது.....

கர்த்தரும் காமாட்சி அம்மனும் வேறு வேறு மதத்தவரால் வழிபடப்படும் கடவுள்கள் ஆயினும், அவர்கள் தங்களின் பக்தர்களுக்குத் தவறாமலும் தாமதிக்காமலும் அருள்பாலிக்கிறார்கள் என்பது தெள்ளத் தெளிவாகப் புரிந்தது.

எல்லாக் கடவுள்களும் நம் கடவுள்களே என்றும் சொல்லத் தோன்றுகிறது, “எல்லா மதமும் நம் மதமே” என்று நம் முதல்வர் ஜோசப் சொல்வது போல!