ஜோசப்பின் ஆதரவாளர்கள்தான் தற்குறிகளே தவிர, இவர் ஓர் அசாதாரணமான புத்திசாலி.
2026 சட்டமன்றத் தேர்தலுக்கு[தமிழ்நாடு] முன்னதாகவே, நகர்ப்புறங்களில் ஊர்வலம்[‘ரோடுஷோ’] நடத்தியதில், தன்னைப் பார்த்துப் பார்த்துப் பரவசப்படுவதற்குக் கணிசமானதொரு வெறியர் கூட்டம்[குறிப்பாக, பொது அறிவில்லாத இளம் பெண்கள் & இளவட்டங்கள்] இருப்பதைக் கண்கூடாகக் கண்டுகொண்டவர் இவர்.
கூட்ட நெரிசலில் சிக்கி 41[53?] பேர் உயிரிழந்த பின்னரும், அந்த வெறிக் கும்பலின் எண்ணிக்கை சற்றேனும் குறையாததால், தேர்தலில் போட்டியிட்டால் கணிசமான தொகுதிகளிலேனும் வெற்றி பெற்றுவிட முடியும் என்று நம்பினார் இவர்.
இவர் எதிர்பார்த்தவாறே 108[-1> இவர் போட்டியிட்ட 2 தொகுதிகளில் ஒன்று] தொகுதிகளைக் கைப்பற்றிய நிலையில், ‘காங்கிரஸ் & விடுதலைச் சிறுத்தைகள்’ கட்சிக்காரர்களுக்குப் பதவிகள் கொடுப்பதாகச் உறுதியளித்து[இது அவர்கள் கனவுகூடக் கண்டிராத அதிர்ஷ்டம். இதை ஜோசப்பும் தெள்ளத் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டிருக்கிறார்] அவர்களின் ஆதரவைத் திரட்டினார்.
கூட்டணிக் கட்சியான ‘திமுக’வின் ஆதிக்கப் போக்கை விரும்பாத நிலையில், இடதுசாரிகள் ஆதரவளிப்பதும் ஜோசப்புக்கு நல்வாய்ப்பாக அமைந்தது.
இவர் ஆட்சிபீடம் ஏறினார்.
இந்த நாட்டை ஆளும் மிகு அதிகாரம் படைத்த மோடியைப் பகைக்காமல், இஸ்லாமியர், கிறித்தவர், பிராமணர், பட்டியலினத்தவர் என்று அனைத்துத் தரப்பினருக்கும் பதவியளித்து, அரவணைத்துச் செல்லும் போக்கைக் கையாண்டு வெற்றிகரமாக ஆட்சி நடத்துகிறார்.
ஜோசப் ஏதுமறியாதவர்[இவரின் முகபாவனை அவ்வாறு எண்ணவைக்கிறது]அல்ல; அப்பாவியோ அரசியல்வாதிக்கான தந்திர உத்திகளை அறியாத தற்குறியோ[இவரின் ஆதரவாளர்கள் போல] அல்ல.
இனவுணர்வை வளர்ப்பதில் தீவிரம் காட்டும் ‘திமுக’வை அழிப்பதுதான் மோடியின் முதன்மை நோக்கம் என்பதும், தன்னை[ஜோசப்] அதற்கு அவர் பயன்படுத்துகிறார் என்பதும் இவருக்குத் தெரியும்.
தான்தோன்றித்தனமாக ஆட்சி நடத்தும் இவரைப் பதவி இறக்கம் செய்வதென்பது, ‘திமுக’வும் ‘அதிமுக’வும் சுய கௌரவம் பாராமல் ஒருங்கிணைந்து போராடினால் மட்டுமே சாத்தியப்படக்கூடும்[அத்தனை எளிதல்ல]; தமிழினத்தின் தாழ்ச்சியைத் தடுக்க இயலும்.