மண்ணில் பிறக்கும் ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் மனித நேயத்தை ஊட்டி வளர்த்தால்...சாதி, மதம், கடவுள் ஆகியவற்றின் தேவை முற்றிலும் ஒழியும்.

Wednesday, June 20, 2018

உச்சந்தலையிலிருந்து ஒரு திரவம்...! உடல் முழுதும் பரவசம்!!

#சின்ன வயதிலிருந்தே ஆழ்ந்த கடவுள் நம்பிக்கை எனக்கு இருந்தது. அதே சமயம்.....

'கடவுள் இருக்கிறாரா, இல்லையா?' என்னும் கேள்வியும் ஓட ஓட என்னை விரட்டியது. அதன் விளைவாக.....

அரவிந்தர், ராமகிருஷ்ணர், விவேகானந்தர் போன்றோரின் கடவுள் கொள்கைகளை ஆழ்ந்து கற்றேன். கடவுளைக் காண்பதற்குப் போராடினேன். பலன் கிட்டவில்லை.

கல்லூரியில் படித்த காலத்தில் 'தியானம்' குறித்து அறிய நேர்ந்தது. தீவிர தியானப் பயிற்சியில் ஈடுபடலானேன். அதன் மூலம் புதிய சில அனுபவங்களைப் பெற்றேன்.

ஒரு நாள், கடினமான தியானத்தில் ஈடுபட்டிருந்தபோது, கண்ணுக்குள் பளீர் வெளிச்சம். அதில் மிதந்தேன். உச்சந்தலையிலிருந்து ஒரு திரவம் சுரந்து உடம்பெங்கும் பரவுவது போல் இருந்தது. உடம்பு முழுக்கப் பரவச உணர்வு பரவியது.

இப்படியே சில மாதங்கள் கடந்தன. ஒரு கட்டத்தில், அருகிலிருக்கும் எதைத் தொட்டாலும் கடவுளைத் தொடுவது போலவே தோன்றும். எல்லாமே எனக்குக் கடவுளாகத் தெரிந்தன. ஆனால், அதற்கப்புறம், அடுத்தடுத்துக் குழப்பங்களை ஏற்படுத்தும் கேள்விகள் என்னுள் முளைக்க ஆரம்பித்துவிட்டன.

விடுதிக்குச் சென்று சாப்பிடும்போது சாப்பாடும் எனக்குக் கடவுளாகத் தெரிந்தது. கூடவே, கீழ்க்காண்பவை போன்ற   கேள்விகளும் எழுந்தன. 

'சாப்பாடும் கடவுள். நானும் கடவுள். கடவுள் தன்னைத்தானே சாப்பிடுவது எவ்வகையில் சரி, அல்லது சாத்தியம்? நானும் கடவுள்; விக்கிரகமும் கடவுள். கடவுள் கடவுளைத் தொழுவது தேவைதானா?

இவ்வாறான கேள்விகளால் மனம் நாளும் குழம்பியது. பித்துப் பிடித்தவன் போல் ஆனேன். உடம்புக்கு முடியாமல் போனது.

எங்கள் வீட்டிலோ,  என்னை 'மோகினி' அடித்துவிட்டதாக நினைத்தார்கள்; கவலைப்பட்டார்கள்.

இந்நிலையில், தாகூரைப் படிக்க நேர்ந்தது. எனக்கிருந்த குழப்பமும் நீங்கியதுபோல் உணர்ந்தேன்.

தாகூர் சொல்கிறார்: ''இயற்கை மட்டுமே உண்மை. கடவுள் என்று ஒருவர் இல்லை.''

அதன் பின்னர், ''கடவுள் உண்டா?'' என்று யாரேனும் கேட்டால், ''இல்லை. கடவுள் என்பது மக்களுக்குப் போதையூட்டும் ஓர் அழகான கருத்தாக்கம்'' என்றே பதில் சொன்னேன்[தி இந்து, 20.06.2018].#

மேலே விவரிக்கப்பட்ட நிகழ்வு.....

இந்தியாவுக்கேற்ற பொதுவுடைமை இயக்கத்தை உருவாக்கும் சிந்தனைப் பயணத்தை மேற்கொண்டவர்களில் மிக முக்கியமான ஒரு புள்ளியாகக் கருதப்படும் கோவை ஞானியின் வாழ்க்கையில் நிகழ்ந்ததாகும்.
வயது 80ஐக் கடந்துவிட்ட இவர், 50களில் கடுமையான நீரிழிவு  நோய் காரணமாகக் கண்பார்வையை இழந்துவிட்டவர். ஆனாலும், திடமனதுக்காரரான இவர், வாசிப்பையோ, எழுதுவதையோ பேசுவதையோ நிறுத்திவிடாதவர். இன்றளவும், காலை 11 மணி தொடங்கி, மாலை 08 மணிவரை மீனாட்சி என்பவர் வாசிக்க, இவர் கேட்கிறார்; எழும் சிந்தனைகளுக்கு அவர் மூலம் எழுத்து வடிவம் தருகிறார்; பல நல்ல நூல்களின் ஆசிரியர்[பள்ளி ஆசிரியராக இருந்தவர்].

ஞானி அவர்களுக்கும் 'தமிழ் இந்து'வுக்கும் நம் நன்றிகள்.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------











Tuesday, June 19, 2018

'அது' கடவுளிடம் பேசுவதற்கு மட்டும்!!!

இந்தியைத் தாய்மொழியாகக் கொள்ளாதவர்கள் மீது இந்தியையும், அனைத்திந்திய மக்கள் மீதும் சமற்கிருதத்தையும் வலிந்து திணிக்கும் முயற்சியில் நடுவணரசு தொடர்ந்து ஈடுபட்டு வருகிறது.

நடுவணரசின் இலவசக் கட்டாயக் கல்வி உரிமைச் சட்டத்தின்படி, கேந்திர வித்தியாலயாபள்ளிகள், நவோதயா பள்ளிகள், சிபிஎஸ்இ பள்ளிகள் உள்ளிட்ட நடுவணரசுப் பள்ளிகளில், இடைநிலை ஆசிரியர் மற்றும் பட்டதாரி ஆசிரியர் பணியில் சேருவதற்கு, 'சிடெட்' எனப்படும் மத்திய ஆசிரியர் தகுதித் தேர்வில் கட்டாயம் தேர்ச்சி பெற்றிருக்க வேண்டும்.

சிபிஎஸ்இ ஆண்டுதோறும் இந்தத் தேர்வை நடத்திவருகிறது. இத்தேர்வில், மொழித்தாள் - 1இல் இதுவரை இடம்பெற்றிருந்த தமிழ் உள்ளிட்ட 17 மொழிகள் நீக்கப்பட்டு, ஆங்கிலம், இந்தி, சமற்கிருதம் ஆகிய மூன்று மட்டுமே இடம்பெற்றிருக்கும் வகையில் மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளதாக நாளிதழ்களில் தகவல் வெளியானது.

'மொழித்தாள் -1 பட்டியலில் ஏற்கனவே இடம்பெற்றிருந்த 17 மொழிகளை மீண்டும் சேர்க்க வேண்டும். தவறினால், மிகப் பெரும் போராட்டம் நடைபெறும்' என்று 'பாமக' தலைவர் டாக்டர் ராமதாஸ் எச்சரிக்கை விடுத்திருந்தார். மத்திய அரசின் நடவடிக்கையைக் கண்டித்து தி.மு.க. எம்.பி. கனிமொழியும் டிவிட்டரில் கருத்துத் தெரிவித்திருந்தார்.

இந்நிலையில், மத்திய மனிதவள மேம்பாட்டுத்துறை அமைச்சர், 'மொழித்தாள் -1 தேர்வுப் பட்டியலில் ஏற்கனவே இடம்பெற்றிருந்த தமிழ் உள்ளிட்ட 17 மொழிகள் மீண்டும் சேர்க்கப்பட்டிருப்பதாக அறிவித்துள்ளார்['தி இந்து', 19.06.2018].

நடுவணரசு, இந்தச் சமற்கிருதத் திணிப்பு முயற்சியை விடாப்பிடியாகத் தொடர்ந்து செய்துகொண்டே இருக்கிறது. மக்களிடமிருந்து போதிய எதிர்ப்பு இல்லையெனில், கடவுள் மொழி எனப்படும் 'தேவ பாஷை'யாம் சமற்கிருதத்தை மக்கள் பாஷையாகவும் ஆக்கும் முயற்சியில் வெற்றி கண்டுவிடலாம் என்று கனவு காண்கிறது.

சில நூறு பேர்கூடப் பேசாத இந்த மொழியைத் திணிக்கும் எண்ணத்தை அறவே துடைத்தெறிந்து, ஆங்கிலம், இந்தி ஆகியவற்றிற்கு இணையாகத் தமிழ் உள்ளிட்ட 17 மொழிகளையும் அது வளர்த்திட வேண்டும். 

முடிவாக நாம் சொல்லிக்கொள்ள விரும்புவது.....

சமற்கிருதத்தைக் கடவுள் மொழி என்கிறீர்கள். அதை மக்கள் மீது திணிக்கும் முயற்சியை முற்றிலுமாய்க் கைவிட்டு, கடவுளுடன்  நீங்கள் உரையாடுவதற்கு வேண்டுமானால் சமற்கிருதத்தைப் பயன்படுத்துங்கள். மறுப்பேதுமில்லை.
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++




Sunday, June 17, 2018

'இது'க்கு மட்டும்தான் பட்டியலா? 'அது'க்கு.....?!

*உடலுறவில் முழு மன நிறைவு பெறுபவர்களுக்குப் பிறரைக் காட்டிலும், 'இம்யூனோக்ளோபுளின்[IgA]' என்னும் நோய் எதிர்ப்புப் பொருள் உடம்பில் அதிகரிக்கிறது.

*உற்ற துணையுடன் அடிக்கடி கட்டில் சுகம் அனுபவிப்பவர்கள்,  'எனக்கு உடம்பு சரியில்லை' என்று  அலுவலகத்தில் அடிக்கடி விடுப்புக் கேட்பதில்லை.

*உடலுறவு இன்பத்தின் உச்சியில் வெற்றிக்கொடி நாட்டுபவர்களுக்கு, உச்சசுகம் பெருகுவதற்குக் காரணமான 'டோபமைன்', 'என்டார்ஃபின்','ஆக்ஸிடோசின்' ஆகியவை இயல்பைவிடவும் ஐந்து மடங்கு அதிகம் சுரக்கிறது.

*மனம் கவர்ந்த மனையாளின் தேன் ஊறும் இதழ்களில் ஆழப்பதித்திடும் ஒரே ஒரு முத்தம்கூட ஆக்ஸிடோசின் சுரப்பை அதிகரிக்கிறது.

*இம்மாதிரியான சுகபோகிகளுக்குத் தலைவலியே வருவதில்லையாம்; வந்த தலைவலியும் சுகபோகத்திற்குப் பிறகு பஞ்சாய்ப் பறந்துவிடுமாம்.[உங்களின் மனம் கவர்ந்தவள், ''தலை வலிக்குதுங்க'' என்று சொன்னால் 'தேமே' என்று இருந்துவிடாதீர்கள்].

*தினசரி நடைப்பயிற்சியை மறந்தாலும், வாரம் ஒருமுறையோ இருமுறையோ இந்தப் பயிற்சியைத் தவறவிடாமல் செய்தால், மருத்துவச் செலவை முற்றிலுமாய்த் தவிர்த்துவிடலாம்.

*உடல் தகுதிக்கேற்ப முறையான உடலுறவு வைத்துக்கொண்டால், 'சிக்ஸ்பேக்' உடம்பு வாய்க்கவில்லை என்றாலும் அதைச் 'சிக்'கென்று வைத்துக்கொள்ளலாம்.

*மாதத்தில் ஒருமுறை புணர்வதை விடவும் இருமுறை புணர்வோரை இதய நோய் நெருங்காது.

*அடிக்கடி விந்தை வெளியேற்றுவோரின் 'பிராஸ்டேட்' சுரப்பி வீங்காது; அதில் புற்று நோய் தொற்றாது.

*பெண்களுக்கு மாதவிடாய்ப் பிரச்சினை தலைகாட்டாது; வலியும் தென்படாது.

*சிறப்பான உடலுறவு, சிறுநீர்ப்பையின் ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்தும்.

*நீண்ட நேர உடலுறவில் சுரக்கும் வேதிப்பொருட்கள் மூளையைச் சுறுசுறுப்பாக இயங்கச் செய்யும்; நினைவுத்திறன் கூடும்.

*குறைந்த இடைவெளியில் தொடரும் உடலுறவு, செரட்டோனின் என்னும் 'ஹேப்பி ஹார்மோனை'ச் சுரக்கச் செய்து எப்போதும் மகிழ்ச்சியில் திளைக்கச் செய்யும்.

*உற்சாகமான உடலுறவு, தனிமை, பாதுகாப்பின்மை, மன அழுத்தம், சோர்வு போன்றவற்றை ஓட ஓட விரட்டியடிக்கும்.....['பெண் இன்று', தி இந்து, 17.06.2018]
இவையும் இவைபோன்ற இன்னும் ஏராள நன்மைகளும் இணக்கமான இணையுடன் அடிக்கடி புணர்ச்சி கொள்வதால் விளைகின்றன என்னும் உண்மையை மனிதவள மேம்பாட்டு  நிறுவனம் ஒன்று, பன்னாட்டு நிறுவனப் பணியாளர்களிடையே நடத்திய ஆய்வை அடிப்படையாகக் கொண்டு உறுதிப்படுத்தியிருக்கிறதாம்.

''ஆகா, என்ன அருமையான ஆராய்ச்சி!'' என்று பாராட்டத் தோன்றுகிறதா, கொஞ்சம் பொறுங்கள்.

ஜோதிடம், வரதட்சணை, சாதிமத வேறுபாடுகள் என்று பல்வேறு தடைகளைத் தாண்டித் துணை தேடிக்கொள்ள வக்கில்லாமல், நாளும் ஏங்கித் தவிக்கும் முதிர்கன்னிகள், முதிர்காளையர் எண்ணிக்கை பெருகிக்கொண்டே போகிறது.

கல்யாணம் ஆகியும், உடல் பொருத்தமும் மனப் பொருத்தமும் இல்லாமையால் உடலுறவுக் குழறுபடிகளுக்கு ஆளாகி மனம் சோர்ந்து நடைப்பிணங்களாய்க் காலம் தள்ளும் கணவன் - மனைவியர் எண்ணிக்கை கணக்கு வழக்கில்லாமல் பெருகிக் கிடக்கிறது.

அனைத்துப் பொருத்தங்களும் இருந்தும், தீராத நோய் ஆறாத மனத் துயரம் என்று அல்லல்பட்டு ஆற்றாத கவலையுடன் காட்சிதரும் காளையர், கன்னியர் எண்ணிக்கையும் குறைந்தபாடில்லை.

விட்டுக்கொடுத்து வாழும் மனப் பக்குவமோ, பாசத்தைக் கொட்டி உறவாடும் நேச உணர்வோ இல்லாத காரணத்தால், மணமான குறுகிய காலத்திலேயே மணவிலக்குப் பெற்று மாளாத துன்பங்களுக்கு ஆளாவோர் எண்ணிக்கையும் பல்கிப் பெருகுகிறது.

கட்டுப்பாடில்லாத சம்போகத்தால் நாடி தளர்ந்து நடைப்பிணங்களாய்க் காலம் தள்ளுவோரையும் கணிசமாய்க் காண முடிகிறது.

மனத்தளவில் ஏராள ஆசையிருந்தும் உடல் ஒத்துழைக்காத காரணத்தால் ஓயாது புலம்பித் திரியும் கிழடுகளுக்கும்[கிழவிகள்?] பஞ்சமில்லை.

இங்கே குறிப்பிடப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கையைக் கூட்டிப் பெருக்கிக் கழித்துவிட்டு, மனம் ஒத்த தம்பதியராய் உடலுறவு சுகம் துய்ப்போரின் எண்ணிக்கையைக் கணக்கிட்டால்.....

லட்சத்தில் ஒன்று தேறுமா?

லட்சத்தில் ஓர் இணைதான் மேலே பட்டியலிடப்பட்ட பயன்களைப் பெற முடிகிறது என்னும்போது, மனிதவள மேம்பாட்டு நிறுவனம் மேற்கொண்ட ஆராய்ச்சியைப் பாராட்ட முடியுமா?

முடியாது. மாறாக.....

'ஆராய்ச்சியாளர்களே,

நீங்கள் மனித நலனை மேம்படுத்தப் பாடுபடும் நிறுவனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். உங்களால் முடிந்தால் மக்களிடையே பெருகிக் கிடக்கும் பல்வேறு மனநோய்களையும் உடல் குறைபாடுகளையும் குணப்படுத்த உதவுங்கள். 

இவர்களின் நிலை மேம்படட்டும். நீடித்த உறவுக்குத் தகுதி படைத்தவர்களாக  இவர்கள் மாறட்டும். அதன்பிறகு.....

நீடித்த உறவால் விளையும் பயன்கள் குறித்த உங்களின் ஆராய்ச்சி முடிவை இவர்களுக்குப் பரிந்துரை செய்யலாம்.'
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------










Saturday, June 16, 2018

அறிவை முடக்கும் ஆன்மிக நாளிதழ்க் கதைகள்!!

தமிழ் நாளிதழ்களின் போக்கு மிகவும் கண்டிக்கத்தக்கதாக உள்ளது. வாரம்தோறும் போட்டிபோட்டுக்கொண்டு ஆன்மிகச் செய்திகளை[இணைப்பின் மூலம்] வெளியிடுகின்றன. அவற்றில் மிகப் பல, சிந்திக்கும் அறிவைச் சிதைக்கின்ற பழைய மூடநம்பிக்கைக் கதைகள். அண்மையில் வாசித்த ஒரு கதை கீழே[வார இதழ்கள் வெளியிடும் இம்மாதிரிக் கதைகளுக்கான விமர்சனம் இனி அவ்வப்போது தவறாமல் வெளிவரும். வாசிக்கத் தவறாதீர்].

கதை:

#ஒரு ஜென் துறவி. பெயர் 'நான்சன்'.

அவருக்கு ஒரு மாணவன். பெயர் 'ரிகோ'.
ஒரு நாள்.....

நான்சனிடம்  ரிகோ ஒரு  புதிரை முன்வைத்தான்.. 

'ஒருவன் ஒரு வாத்துக் குஞ்சைக் கண்ணாடிப் புட்டியில் இடுகிறான். அதற்கு நாள்தோறும் உணவு கொடுக்கிறான். வாத்து வளர்ந்துகொண்டிருக்கிறது. இப்போது ஒரு கேள்வி.....

வாத்து வளர்ந்து பெரிதாகிவிட்ட நிலையில், அதைக் கொல்லாமல் புட்டியையும் உடைக்காமல்.  முழுமையாக உயிருடன் வெளியே கொண்டுவர வேண்டும். எப்படி?' என்பதே அந்தப் புதிர்.

குரு நான்சன் புதிரை விடுவிக்க முயன்றார். இயலவில்லை. எத்தனை சிந்தித்தும் விடை கிடைக்கவில்லை.

வெறுமனே சிந்தித்தால் விடை கிடைக்காது என்று நினைத்தவர் தியானத்தில் ஆழ்ந்தார்.

விடை கிடைத்தது!

'ரிகோ'வை விளித்து,  ''புட்டிக்கு எந்தவிதச் சேதாரமும் இல்லாமலே. வளர்ந்து பெரிதாகிவிட்ட வாத்து உயிருடன் இப்போது வெளியே வந்துவிட்டது'' என்றார், மிகுந்த உற்சாகத்துடன்.

ரிகோ வாய் பிளந்தான். தன் கேள்விக்குத் தத்துவார்த்தமான ஒரு விடையை எதிர்பார்த்த அவன் நான்சனை உற்று நோக்கினான்.

நான்சன் தொடர்ந்தார்.

''இயல்பு நிலையில், வாத்தைச் சேதாரமில்லாமல் வெளியே கொண்டுவர இயலாது. தியானத்தால் மட்டுமே முடியும். வாத்து வெளியே வந்துவிட்டதை நீ அறிய வேண்டுமானால் நீயும் தியானத்தில் மூழ்குதல் வேண்டும்.''

குருவின் அறிவுரைப்படியே ரெகோவும் தியானத்தில் ஆழ்ந்தான்.

எல்லாத் திரைகளும் அகன்றுவிட்ட நிலையில் அவன் இருந்தான். சொன்னான்:

''நான் புட்டியை உடைக்கவில்லை. அது அங்கேயேதான் இருக்கிறது. நான் வாத்தையும் கொல்லவில்லை. ஆனால், அது உயிரோடு வெளியே வந்துவிட்டது.''#

இந்தக் கதையைச் சொன்னவர், பத்திரிகைகளால் 'செக்ஸ் சாமியார்' என்று சிறப்புப் பட்டம் சூட்டப்பட்ட 'ஓஷோ'.

கதையின் கருதுகோள் புரிந்ததா? ''புரியவில்லை'' என்பவர்களுக்காகக் கதையை எடுத்தாண்ட ஆன்மிக எழுத்தாளரே விளக்கம் தருகிறார்.

'வாத்து', ஆன்மாவுக்கான குறியீடு. 'புட்டி', வாழ்க்கையின் மீதான பற்றுதல். பற்றுதல் காரணமாக இன்பதுன்பங்களுக்கு ஆளாகிறோம். அவற்றிலிருந்து ஆன்மாவை விடுவிப்பது நம் குறிக்கோள்[புட்டியிலிருந்து வாத்து விடுபடுதல்].

ஆன்மாவைச் சிதைத்துவிடாமல் ஆசாபாசங்களையும் அறுத்துவிடாமல் விடுபடுவதற்கான ஒரே வழி.....

தியானம். 

வாழ்க்கையின் சுகபோகங்களை அனுபவித்துக்கொண்டே தியானம் செய்வதன் மூலம் ஆன்மா விடுதலை பெறுவது சாத்தியம் என்று ஓஷோ சொல்வதாகச் சொல்கிறார் ஆன்மிக எழுத்தர்.

ஓஷோ சொன்ன கதையும் ஆன்மிகர் தந்த விளக்கமும் பகுத்தறிவுக்கு உகந்தனவா?

சற்றே சிந்திப்போம்.

'ஆன்மா' என்பதே நம் முன்னோர்களால் அனுமானிக்கப்பட்ட ஒன்றுதான். அறிவுபூர்வமாக அதை நம்புவது சாத்தியமே அல்ல[தனித்து ஆராயப்படவேண்டிய ஒன்று அது. நான் சில பதிவுகள் எழுதியிருக்கிறேன்].

தியானம் தியானம் என்று பரப்புரை செய்து மக்கள் மனங்களில் அதைப் பதியச் செய்துவிட்டார்களே தவிர, தியானம் செய்யும் முறை குறித்தோ அதன் பயன்கள் குறித்தோ நம்பத்தகுந்த விளக்க உரைகளை எவரும் தந்தாரில்லை.

இந்த வாத்து கதையையே உதாரணத்துக்கு எடுத்துக்கொள்வோம்.

இதைச் சேதாரமில்லாமல் வெளியே கொணர, குருவும் சீடனும் செய்த தியானங்கள் எவை?

மூடிய கண்களுடன் குந்திக்கொண்டு[மனதையும் ஒருமுகப்படுத்துவதாக வைத்துக்கொள்ளுங்கள்],....

''கடவுளே...கடவுளே...என் ஆன்மாவை விடுவிப்பாயாக... சேதாரமில்லாமல் விடுவிப்பாயாக. கடவுளே[விரும்பிய சாமி பெயரைச் சொல்லலாம்]...கடவுளே...உன் தாழ்பணிந்து இறைஞ்சுகிறேன்... எவ்வாறேனும் என் ஆன்மாவுக்கு விடுதலை வழங்கு...கடவுளே...வழங்கு...வழங்கு...'' என்றிப்படி நெடுநேரம் முணுமுணுப்பதுதான் தியானமா?

இவ்வாறு தியானம் செய்து ஆன்மாவை விடுவித்தவர் யாரெல்லாம்?

விடுவிக்கப்பட்ட ஆன்மாக்கள் எங்கே?

விடுவித்தவர்கள் எங்கே?

செத்துத்தொலைத்து, உடல் என்னும் பிண்டம் அழிந்த பிறகும் ஏதேனும் ஓர் உருவில் வாழ்ந்துகொண்டே இருத்தல் வேண்டும் என்னும் பேராசையில் கட்டிவிடப்பட்ட இம்மாதிரிக் கதைகளை இன்னும் எத்தனை காலங்களுக்குச் சொல்லிச் சொல்லிச் சொல்லி நம் முட்டாள்தனங்களைத் தக்கவைக்கப் போகிறோம்?

நம் கேள்வி இது.  பதில்.....?!?!
========================================================================
குறிப்பு:
கருத்துப்பெட்டியை அழகுபடுத்த முயன்றதில் அது பழுதடைந்துவிட்டது. மீட்டெடுக்கும் முயற்சி தொடர்கிறது. பொறுத்தருள்க.









Friday, June 15, 2018

அவன் 'அரைக் கிறுக்கன்'! நான்.....?!

                         நான் விஞ்ஞானி அல்ல;
                         ஞானியும் அல்லேன்.
                        'என் கடன் பணி செய்து கிடப்பதே' 
                         என்று 
                         காலமெல்லாம் களப்பணி ஆற்றும்
                         கருணாமூர்த்தியும் அல்லேன்.
                         ஓவியம் படைத்தோ காவியம் இயற்றியோ
                         ஆடலும் பாடலும் நிகழ்த்தியோ
                         மாந்தரை மகிழ்விக்கும் நல்ல
                         கலைஞனும் அல்லேன்
                       
                         'நான்' வெகு சாமானியன்
                          சாதிக்கும் திறன் இல்லாதவன்
                          என்பதை அறிந்திருந்தும்
                          
                          கோடானுகோடி உயிர்கள் தன்
                          கைவசம் இருக்க
                          இம்மண்ணில் 
                         ''நீயும் இனவிருத்தி செய்
                          உன்னால் சாதிக்க முடிந்தது
                          அது மட்டுமே'' என்று
                          இங்கு  என்னை அனுப்பிவைத்த 
                          அவன்.....
                          ஓர் 'அரைக் கிறுக்கன்'.

                          நான் கேட்கும் 
                          எந்தவொரு கேள்விக்கும் விடையில்லை
                          என்பது தெரிந்திருந்தும்.....

                           யாரவன்?
                           அவன் எப்படி இருப்பான்?
                           என்னைப் படைத்து வழிநடத்தும்
                           அதிகாரத்தை
                           அவன் எங்கே பெற்றான்?
                           எப்படிப் பெற்றான்?
                           பெற்றுத் தந்தவர் யார்?
                           என்றெல்லாம் கேள்வி எழுப்பித் திரியும் 
                           நான்.....
                           ஒரு முழுக் 'கிறுக்கன்!
                 
                                      

                                        

Thursday, June 14, 2018

ஓர் அறிஞனும் ஆயிரம் முட்டாள்களும்!![கதைப் பித்தர்களுக்கு]

''நீ இந்த ஊரைவிட்டே ஓடிப்போகணும். அப்பத்தான் மழை பெய்யும்னு மாரியாத்தாவே சொல்லிட்டா. உம்...உம்...புறப்படு. திரும்பிப் பார்க்காம ஓடு. ஊர் எல்லையைத் தாண்டிப் போயிடு.”

“சாமி இல்ல பூதம் இல்லன்னு பிரச்சாரம் பண்றவன் நீ. நல்ல நேரம் கெட்ட நேரம்னு எதுவும் இல்ல; சகுனம் பார்க்குறது தப்பு; சாந்தி கழிக்கிறது தப்புன்னு என்னென்னவோ சொல்லிட்டுத் திரிஞ்சே. நாங்க கேட்டுட்டுச் சும்மா இருந்தது தப்பாப் போச்சி. இந்த ஊர் தெய்வக் குத்தத்துக்கு ஆளாயிடிச்சி. நீ வெளியேறினாத்தான் மழை பெய்யும். இப்பவே நடையைக் கட்டு.”

ஒட்டு மொத்த ஊரும் பிறப்பித்த உத்தரவை மீற முடியாத நிலையில், அந்த அந்தி நேரத்தில், புதுப்பாளையத்துலிருந்து வெளியேறி, ஊரின் மேற்கு எல்லையில் உள்ள பெரிய ஏரிக்கரை மீது நடந்துகொண்டிருந்தான் மணிமொழியன்.

“சே, இந்தக் கணினி யுகத்திலும் இப்படியொரு காட்டுமிராண்டிக் கூட்டமா? இந்த முட்டாள்களை மூடநம்பிக்கைச் சேற்றிலிருந்து ஈடேத்த நான் பட்ட பாடெல்லாம் வீணாயிடிச்சே. நல்ல வேளை.....சாமியாடி சொன்னா, கனவில் வந்து சாமி சொல்லிச்சி, பூதம் சொல்லிச்சின்னு என்னையே அம்மனுக்குப் பலி போடாம விட்டாங்களே!” என்று சொல்லி வாய்விட்டு நகைத்தான் மணிமொழியன்.

அவன் நகைப்புக்கு எதிர் நகைப்புப் போல வானம் ‘கடகட’ என முழங்கியது.

அவன் அண்ணாந்து பார்த்தான்.

இது என்ன விந்தை! வானமெங்கும் கறுத்து, கைக்கெட்டும் தூரத்தில் சூல் சுமந்து மிதக்கிறதே மேகக் கூட்டம்!

மழை பெய்யப் போகிறதா?

முட்டாள் மனிதர்களின் முடக்கு வாதத்தை இயற்கையே நியாயப்படுத்தப் போகிறதா?

மணிமொழியன் ஆச்சரியப்பட்டான். கூர்த்த பார்வையால் இருண்ட வானத்தைத் துழாவினான்.

எங்கிருந்தோ மிதந்து வந்த ‘மழை வாசம்’ ஒரு பேய் மழைக்கு முன்னோட்டம் தந்தது.

“பட்...பட்” ஓசையுடன் சடசடவென இறங்கிய மழைத் துளிகள், மணிமொழியனின் மண்டையைப் பதம் பார்த்தன.

அது செம்மண் பூமி. ‘குப்’ பென எழுந்த மண் வாசனை காற்றில் மிதந்து வந்து கமகமத்தது.

நனைந்து கொண்டே சிறு பிள்ளைகள் போல ஆடிப்பாட அவனுக்கு ஆசைதான். அப்போதிருந்த மன நிலையில் அது சாத்தியப்படவில்லை. வேகமாக ஓடி, ஏரியை ஒட்டியிருந்த எல்லையம்மன் கோயிலில் அடைக்கலம் புகுந்தான்.

மழை வலுத்தது. வருணனுடன் வாயுபகவானும் களத்தில் இறங்கினான்.

”சளேர்...சளேர்” என்று தரையில் அறைந்து ஆக்ரோசத்துடன் மழை கொட்டியது. கோயில் கூரை மீதும் அதனை ஒட்டியிருந்த தகரக் கொட்டகை மீதும் தாளமிட்டு அட்டகாசம் புரிந்தது.

பேயாட்டம் ஆடும் மரமட்டைகளை உசுப்பிவிட்டு விசிலடித்தது சூறாவளி. மேகக் கூட்டம் இடித்து முழக்கி டமாரம் கொட்டியது.

இத்தனை ஆரவாரங்களுக்கிடையே அது என்ன ஒரு வித்தியாசமான ஓசை?

மணிமொழியன் உற்றுக் கேட்டான். புதுப்பாளையம் இருந்த திசையில் கவனத்தைப் பதித்தான்.

மழையைக் கண்டுவிட்ட மகிழ்ச்சியில் புதுப்பாளையம் வாசிகள், தாம்பாளம், தகரடப்பா என்று எதையெல்லாமோ தட்டிக் கொண்டு, ஆடிப்பாடிக் கும்மாளம் போடுகிறார்கள் என்பது புரிந்தது.

மணிமொழியன் சிந்தனை வசப்பட்டான். சில சந்தேகங்கள் அவன் முன்னே விஸ்வரூபம் எடுத்தன.

‘நான் ஊரைவிட்டு வெளியேறிய கொஞ்ச நேரத்தில் வானம் பிய்த்துக் கொண்டு கொட்டுகிறதே, இது எப்படி?

தற்செயலா அல்லது என் மீது சுமத்தப்பட்ட பழியை நியாயப்படுத்த அம்மன் நிகழ்த்தும் அதிசயமா? இது அவளின் செயல்தான் என்றால், மனித மிருகங்களின் இந்த மூட நம்பிக்கைக்கு, காட்டுமிராண்டித்தனமான செயலுக்கு  அவள் அங்கீகாரம் தருவதாகத்தானே அர்த்தம்?

நீண்ட நேரம் சிந்தனையில் மூழ்கிக் கிடந்த மணிமொழியன், அன்று எதிர்கொண்ட பிரச்சினையாலும் மனக் குழப்பத்தாலும் உண்டான அயர்ச்சி காரணமாகத்  தரையில் நீட்டிப் படுத்தான். அவன் அந்த ஊருக்கு வந்ததிலிருந்து நடந்து முடிந்த முக்கிய நிகழ்ச்சிகளை அசை போடலாயிற்று அவன் மனம்.

பள்ளி ஆசிரியனான மணிமொழியன், புதுப்பாளையத்திற்கு மாறுதலாகி வந்த சில மாதங்களிலேயே, படிப்பறிவில் மட்டுமல்லாமல் பகுத்தறிவிலும் புதுப்பாளையம் பழையபாளையமாகவே இருப்பதைக் கண்டு வருந்தினான்.

படிப்பகம், வாசகர்வட்டம், நற்பணி மன்றம் என்றெல்லாம் படிப்படியாகச் சில அமைப்புகளை ஏற்படுத்தி, உறங்கிக் கொண்டிருந்த இளைஞர் கூட்டத்தை எழுப்பி உட்கார வைத்தான். கருத்தரங்குகள்,கவியரங்குகள், பட்டிமன்றங்கள், மேடை நாடகங்கள் என்று நடத்தி விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தினான்.

இளைஞர்கள் சிலரிடம் ஓரளவு மாற்றம் தெரிந்தது. அவர்கள் வரதட்சணையை மறுத்தார்கள்; சாதி வேறுபாட்டை அலட்சியம் செய்தார்கள். விதவையருக்கு வாழ்வு தர முன்வந்தார்கள்.

ஆயினும் என்ன? எஞ்சியிருந்தவர்கள் மாறவே இல்லை. பழைமையில் ஊறிப்போனவர்கள் அவனை வெறுத்தார்கள். அவனை ஊரைவிட்டு வெளியேற்றும் நாள் வருமா என்று காத்துக் கிடந்தார்கள்.

அவர்களின் எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றுவது போல அந்த ஆண்டு மழை பொய்த்தது.

மழைக்கஞ்சி காய்ச்சினார்கள். மழை பெய்யவில்லை.

சாமியாடியைக் கும்பிட்டு, அம்மனை வரவழைத்து முறையிட்டார்கள். சாமியாடி சொன்னதை அம்மனின் அருள்வாக்காகக் கொண்டு மணிமொழியனை வெளியேற்றினார்கள்.

சிறிதும் மட்டுப்படாமல், கட்டுப்பாடின்றிப் பெய்து கொண்டிருந்தது மழை.

நேரம் பின்னிரவைக் கடந்து கொண்டிருந்தது.

ஒரு பெரிய ராட்சத மதகை உடைத்துவிட்டால், ‘குபீர்’ என்று வெள்ளம் வெளியேறும் போது வெளிப்படுவது போன்ற ஓசை கேட்டுத் திடுக்கிட்டான் மணிமொழியன்.

எழுந்து வெளியே பாய்ந்தான்.

புது வெள்ளம் ததும்பி வழியும் அந்தப் பிரமாண்ட ஏரியின் அகன்ற கரை மீது கவனமாக நடந்தான்.

நடுக்கரையில் உடைப்பெடுத்துக் கொண்டிருந்தது! ஏரியில் சிறைபட்டுக் குமுறிக் கொண்டிருந்த புது வெள்ளம், புதுப் பாதை போட்டு மூர்க்கத்தனமாய் வெளியேறத் தொடங்கியிருந்தது.

உடைப்பு பெரிதாகி, இந்த ஊழி வெள்ளம் காட்டாறாக உருக்கொண்டு பாயும் போது எதிர்ப்படும் ஊர்கள் சிதைந்து சிதறி உருத்தெறியாமல் போகும் என்பது அவனுக்குத் திட்டவட்டமாகப் புரிந்தது.

முதல் பலியாய் முன்னால் நிற்பது புதுப்பாளையம்.

’ஊரா அது? காட்டுமிராண்டிகளின் சரணாலயம். தன்னை அவமானப்படுத்தி வெளியேற்றிய அத்தனை முட்டாள்களும் மூச்சுத் திணறிச் சாகட்டும்’ -இப்படியொரு வக்கிர சிந்தனைக்கு ஆளாகவில்லை அவன்.

ஏரிக்கரையிலிருந்து புதுப்பாளையம் நோக்கிப் புயலாகப் பாய்ந்தான்.

“ஏரி உடைப்பெடுத்திடிச்சே.........வெள்ளம் வருது..........வெள்ளம் வருதே.........ஏரி உடைப்பெடுத்திடிச்சே..........”

உரத்த குரலில் கூவியபடி ஓடினான் அவன்.

ஊரை நெருங்க நெருங்க அவன் குரல் உச்சகதியில் ஒலிக்கலாயிற்று.
*************************************************************************************************




Wednesday, June 13, 2018

'நிலா'.....சில 'தடாலடி'த் தகவல்கள்!!

*நிலா ஒன்றல்ல; அண்டவெளியில் உலாவரும் இவற்றின் மொத்த எண்ணிக்கை 176! 175 நிலாக்கள் ரொம்ப ரொம்ப ரொம்பத் தொலைவில் இருப்பதால் ஒன்றே ஒன்று மட்டும் நம் கண்களுக்குத் தெரிகிறதாம்.

இவை...புதன், சுக்கிரன் வெள்ளி, சனி, வியாழன், செவ்வாய், பூமி முதலான கோள்களுக்கு அருகருகே சுழல்கின்றனவாம்.

*நம் கண்ணுக்குத் தெரிகிற அழகு நிலா, பூமியிலிருந்து சுமார் 238857 கல்தொலைவு[384403 கி.மீ] இடைவெளியில் பூமியை வலம் வருகிறது. இது தோன்றி சுமார் 450 கோடி ஆண்டுகள் ஆகின்றன[மற்ற விவரங்கள் வேண்டாம். உணர்வு சலிக்கும்!].

*சூரியனிலிருந்து பூமி பிறந்ததல்லவா? அது போல, பூமியிலிருந்து இந்த நிலா பிறந்தது. பூமியிலிருந்து ஒரு துண்டாக இது சிதறியபோது உண்டான மகா மகா மகா பிரமாண்டக் குழியில்தான் பசிபிக் பெருங்கடல் உருவாயிற்றாம்.

*விண்வெளியில் அலைந்து திரிகிற கோள்களில் காதலர்களுக்குப் பிடித்தமானது குளுகுளு நிலவைப் பொழிகிற இந்த நிலா மட்டும்தான்.

'இது கொஞ்சம் கொஞ்சமாகச் சுருங்கிக்கொண்டே போகிறது. சுருக்கம் லேசா...மிக மிக லேசாத்தான் இருக்கிறது. அதனால, பயப்பட ஒன்றுமில்லை'ன்னு அறிவியலாளர்கள் சொல்கிறார்கள்[அது எக்கேடு கெட்டால்  நமக்கென்ன...கவலைப்பட வேண்டியவர்கள் காதலர்கள் மட்டுமே].

*24.10.2010இல் பூமிக்கும் நிலாவுக்குமான இடைவெளி அதிகமாகி, நெடுநெடுந் தொலைவில் இது காட்சி தந்ததாம். அப்போது தோன்றிய முழு நிலா  15% அளவுக்குச் சிறுத்துக் காணப்பட்டதாம். இதுக்குத் 'தானிய நிலவு'ன்னு பெயராம். நம் மக்களெல்லாம் பார்த்துப் மகிழ்ந்தார்களாம். நீங்களும் நானும்தான் ஏமாந்துவிட்டோம்.

*'இந்த நிலா குறித்து மக்கள் கவலைப்பட ஒன்றும் இல்லை. நம்மவர்களுக்குக் கவலை தருவது சூரியபகவான்தான்[ஞாயிறு]. 457 கோடி அகவையுடைய இந்தக் குடுகுடுகுடு கிழவர், இன்னும் 543 கோடி ஆண்டுகளுக்கு அப்புறம் 'பொசு'க்குன்னு உயிரை விட்டுடுவார்' என்கிறார்கள் அறிவியல் மேதைகள். 

அய்யோ....அப்படீன்னா..... நம்ம வாரிசுகள் கதி அதோகதிதானா?!

ஆதார நூல்: 'இலக்கிய - அறிவியல் நுகர்வுகள்'; ஆசிரியர்: கா.விசயரத்தினம்; மணிமேகலைப் பிரசுரம், சென்னை.
=======================================================================
கீழே இடம் காலியா இருக்கேன்னு இன்னிக்கி நான் எடுத்துகிட்ட படத்தை[செல்ஃபி] இணைச்சிருக்கேன். 

Tuesday, June 12, 2018

சத்குருவின் ஒரு 'கலகல' கடவுள் கதை!!

'வாருங்கள்...நாமும் சத்குரு ஆகலாம்' என்னும் என்னுடைய முந்தைய பதிவுக்கு, பதிவர் 'அதிரா' அவர்கள், 'சத்குரு நல்ல விசயங்களும் சொல்கிறார்' என்று கருத்துத் தெரிவித்திருந்தார். அதை மனதில் கொண்டு சத்குருவின் தளத்தில் புகுந்து தேடியதில் கீழ்க்காணும் கதை கண்ணில் பட்டது. அவர் நல்லதைத்தான் எழுதியிருக்கிறார். படியுங்கள். https://isha.sadhguru.org/in/ta/

#முன்னொரு காலத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில் 4 பேர் காட்டிற்குள் நடந்து கொண்டிருந்தனர்.
yogapart2imgஅவர்களில் ஒருவர் கர்ம யோகி, இன்னொருவர் கிரியா யோகி, மற்றொருவர் பக்தி யோகி, இன்னுமொருவர் ஞான யோகி. இந்த நால்வரும் எப்போதும் ஒன்று சேர மாட்டார்கள், ஆனால் அன்று சேர்ந்து போய்க் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் எப்போதும் ஒன்று சேர மாட்டார்கள் என்று ஏன் சொன்னேன் என்றால், ஞான யோகி எப்போதும் அறிவைப் பயன்படுத்தி எதையும் தர்க்க ரீதியாகப் பார்ப்பவர், அவர்களுக்கு[?] ஒரே இடத்தில் உட்கார்ந்து ராம், ராம் என்று உச்சரித்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் எல்லாம் முட்டாள்களாகத் தெரிவார்கள். எதையும் தர்க்க ரீதியாகப் பார்ப்பவர்களுக்கு, வாழ்க்கையை[க்] கூறுபோட்டுப் பார்ப்பவர்களுக்கு, பக்தர்களைப் பார்த்தால் முட்டாள்களாகத்தான் தெரியும்.

பக்தி யோகி[களோ?] எப்போதும் அனைவரையும் பார்த்துப் பரிதாபப்படுபவர்[கள்?]. கடவுள் இங்கேயே பக்கத்திலேயே இருக்கும்போது அவர் கைப் பிடித்து நடப்பதை விட்டுவிட்டு[அடடா, நமக்கெல்லாம் இது தெரியாமல் போயிற்றே!] எதற்காக கஷ்டப்பட்டு மூச்சுப்பயிற்சி செய்ய வேண்டும்? எதற்காக தலைமீது[தலைகீழாக] நிற்கவேண்டும்? என்று பக்தி யோகிகள்[2இடங்களில் எழுவாய்] மற்றவர்கள் மீது பரிதாபப்படுகிறார்கள்.

கர்மயோகி [நினைக்கிறார்,] பக்தி, ஞான, கிரியா யோகிகள் சோம்பேறிகள். வேலைக்குப் பயப்படுபவர்கள்[பயப்படுபவர்]. வேலைக்குப் பயந்தே எல்லாவிதமான தத்துவங்களையும், யோகப் பயிற்சிகளையும் கண்டுபிடித்திருக்கின்றனர் என்று நினைப்பவர். 

கிரியா யோகியோ அனைவரையும் ஒட்டுமொத்தமாக வெறுத்து ஒதுக்குபவர். முழு[ப்] பிரபஞ்சமுமே சக்திதான், தங்கள் சக்தியை மாற்றத் தெரியாமல் எதற்கு வெற்றுப் பேச்சு பேசுகிறார்கள்? கடவுள், பிசாசு என்பதெல்லாம் வெறும் பேச்சுதான் என்று அவர் நினைக்கிறார்[நினைப்பவர்].
அப்படி இந்த 4 பேரும் ஒருவர் மீது ஒருவர் வெறுப்புக் கொண்டிருந்தனர். எனவே எப்போதும் இந்த நால்வரும் ஒன்று சேரமாட்டார்கள். ஆனால் அந்த 4 பேரும் அன்று காட்டுக்குள் ஒன்றாக[ச்] சேர்ந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் நடந்து போய்க் கொண்டிருந்தபோது, புயல் மழை பெய்யத் துவங்கியது. நேரம் செல்லச்செல்ல மழை கடுமையானதால் அவர்கள் தங்குவதற்கு இடம் தேடினர். அப்போதுதான் பக்தி யோகி, இந்தத் திசையில் போனால் ஒரு பழைய கோவில் உள்ளது, அங்கு போய்த் தங்கலாம்[மேற்கோள் குறி இடவில்லை] என்று சொன்னார். அவருக்கு எல்லாக் கோயில்களின் இருப்பிடமும் தெரியும். மற்றவர்கள் அனைவரும் அவரை நம்பினார்கள். எனவே விரைந்து அந்த இடத்தை நோக்கி ஓடினார்கள். ஓடி அந்த[ப்] பழைய கோவிலை அடைந்தார்கள். அந்தக் கோயிலின் சுவர்கள் முன்பே இடிந்து விழுந்திருந்தது[ன]. 4 தூண்களும் கூரையும் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது[ன]. அந்த நால்வரும் கோவிலுக்குள்ளே ஓடினார்கள். ஓடியது கடவுள் மேல் இருந்த அன்பால் அல்ல, மழையிலிருந்து தப்பிப்பதற்காக. அந்த[ப்] புயல்மழையோ மிக ஆக்ரோஷமாக அடித்ததால் சாரல் எல்லா பக்கமும் வந்தது.
கோவிலின் நடுவே கடவுள் சிலை இருந்தது. அங்கு மட்டுமே மழையின் சாரல் குறைந்திருந்தது. எனவே அனைவரும் அந்த[ச்] சிலையின் அருகே ஓடினர். ஓடியவர்கள் அந்த[ச்] சிலையின் அருகே இறுக அணைத்து[ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக்கொண்டார்களா அல்லது, சிலையையா?] உட்கார்ந்திருந்தனர். அப்போது கடவுளே நேரில் தோன்றினார்[எந்த வடிவில் தோன்றினார் என்று ஊனக்கண்ணர்களாகிய நாம் கேட்கக் கூடாது; ஜக்கி போன்ற ஞானக்கண்ணர்களுக்கே தெரியும்] கடவுளைப் பார்த்தவுடன் அனைவர் மனதிலும் ஒரே கேள்விதான்[நால்வரும் வெவ்வேறு இயல்பினர். ஒரே கேள்வியைக் கேட்பது எப்படிச் சாத்தியம் என்றும் கேட்காதீர். காரணம் இருக்கும். எல்லாம் அவனின் திருவிளையாடல்] ஓடியது, ‘நான் நிறைய பூஜை செய்தபோதெல்லாம நீ தோன்றவில்லை, நான் 11 ரூபாய் காணிக்கை கொடுத்து அர்ச்சனையும் செய்தேன், அப்போதெல்லாம் நீ தோன்றவில்லை, வெறுமனே மழைக்காக இங்கே ஒதுங்கியபோது தோன்றுகிறாய்! என்று. பிறகு அவர்கள் கடவுளிடமே, ‘நான் பல காலங்கள் உனக்காக என்னென்னவோ செய்தேன், அப்போதெல்லாம் நீ வரவில்லை, இப்போதோ மழைக்காக மட்டும் இங்கே ஒதுங்கினோம், இப்போது தோன்றுகிறாய்’ என்று கேட்டனர். அதற்கு[க்] கடவுள் கூறினார், “கடைசியாக நீங்கள் 4 முட்டாள்களும் ஒன்று சேர்ந்திருக்கிறீர்களே! எனவேதான் வந்தேன்”(கைதட்டல்)#

கட்டுரையில், சந்திப்பிழைகள், எழுவாய் பயனிலை முரண்பாடு என்று மிகப் பல பிழைகள் உள்ளன என்று ஆதங்கப்படுகிறீர்களா? கூடாது. ஆகச் சிறந்த ஞானிகளைப் பொருத்தவரை மொழி ஒரு பொருட்டன்று. ரமண மகரிஷியும் கேரள ரிஷி ஶ்ரீநாராயண குருவும் மொழியே இல்லாமல் ஞானக்கண்களால் உரையாடியது உங்களுக்குத் தெரியும்தானே?
''இப்போது ஏன் தோன்றினாய்'' என்று நால்வரும் கேட்கிறார்கள்[அற்ப மானுடப் பதர்கள் கடவுளை நேரில் கண்டதும் மெய் சிலிர்த்துப் புளகாங்கிதப்பட்டிருக்க வேண்டும். கேள்வி எழுப்பி, என்றென்றும் தீராத பாவத்தைச் சம்பாதித்தார்கள்]. 

''நீங்கள் நான்கு முட்டாள்கள் சேர்ந்திருக்கிறீர்கள். அதனால்தான் வந்திருக்கிறேன்'' என்பது கடவுளின் பதில்.

நால்வரில் ஒருவர் கர்ம யோகி, இன்னொருவர் கிரியா யோகி, மற்றொருவர் பக்தி யோகி, இன்னுமொருவர் ஞான யோகி.

அறிவைப் பயன்படுத்தித் தர்க்க ரீதியாகப் பேசும் ஞான யோகியையும், கடவுள், பிசாசு என்பவையெல்லாம் வெறும் பேச்சு என்கிற கிரியா யோகியையும், கர்ம யோகியையும் சாடுவதோடு நில்லாமல், பக்தி யோகியையும் தம் சாடல் பட்டியலில் இணைத்துக்கொண்டிருக்கிறார் கடவுள்.

இந்த நால்வகை யோகிகளில் தாமும் ஒருவரே என்பதை உணர்ந்திருந்தும் இப்படியொரு கதையைக் கற்பித்துச் சொன்ன ஜக்கி அவர்களுக்கு ரொம்ப நல்ல மனசு.

நன்றி ஜக்கி வாசுதேவ் அவர்களே! 
-------------------------------------------------------------------------------------------------
இந்தக் கதை ஜக்கி எழுதியதே. என் கூற்றில் நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள்.....

https://isha.sadhguru.org/in/ta/ என்னும் முகவரியைச் சொடுக்கி, முகப்புப் பக்கத்தில், wisdom என்பதைச் சொடுக்கி, articles என்பதையும் சொடுக்குங்கள். 'ஈஷா யோகாவில் உள்ள 4 தன்மைகள்' என்னும் தலைப்பின் கீழ் இந்தக் கதையைக் காணலாம்.

தளமெங்கும், வகை வகையான, அழகழகான ஆடைகள் உடுத்து அசத்துகிறார் ஜக்கி. பார்த்துப் பார்த்துப் பரவசப்படலாம்! 











Sunday, June 10, 2018

வாருங்கள்...நாமும் 'சத்குரு' ஆகலாம்!!!

சத்குரு ஜக்கி வாசுதேவின் ஒரு தத்துவப் பதிவை அண்மையில் அவரின் வலைத்தளத்தில்https://isha.sadhguru.org/in/ta/.../sakthireethiyaga-undagum-uravu-eppadippattathu நுழைந்து படிக்க நேர்ந்தது. வரிக்கு வரி மனிதர் குழப்புகிறார். படியுங்கள். குறுக்கீடு செய்யாமல் பதிவின் இறுதியில் என் பித்துக்குளித்தனமான கேள்விகளை[வண்ணம் தீட்டியிருக்கிறேன்]ப் பட்டியலிடுகிறேன். 
சக்திரீதியான உறவுமுறை என்பதன் அர்த்தம் என்ன?, Sakthireethiyana uravumurai enbathan artham enna?
'மக்களுடன் உங்களுக்கு இருக்கும் உறவுமுறை என்பது உடல் ரீதியானதாகவோ, மன ரீதியானதாகவோ, உணர்ச்சி ரீதியானதாகவோ இருக்கிறது' உங்கள் உடல், மனம் மற்றும் உணர்ச்சிகள் சம்பந்தப்படாத சக்தி ரீதியான உடலுடன் உங்களுக்கு ஒரு கணம் தொடர்பு ஏற்படுமேயானால், உங்களுடைய வாழ்க்கை முற்றிலும் வித்தியாசமான முறையில் நடைபெறத் துவங்குகிறது.

எனவே, உங்கள் உறவுமுறை என்பது இந்த மூன்று அம்சங்களின் கூட்டாகத்தான் இருக்கக்கூடும். சிலவற்றில் மன ரீதியான அம்சம் அதிகமாக இருக்கலாம், சிலவற்றில் உணர்ச்சியின் ஆதிக்கம் இருக்கலாம், சிலவற்றில் உடல் ஆதிக்கம் இருக்கலாம். ஆனால் இந்த மூன்றும் எங்கோ ஓர் இடத்தில் சம்பந்தப்படுகின்றன. எனவே உங்கள் உறவுமுறை எப்படிப்பட்டதாக இருந்தாலும், உடல் ரீதியாக, மன ரீதியாக, உணர்ச்சி ரீதியாக அவை எந்த நிலையில் இருந்தாலும், ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டத்தைத் தாண்டி செல்ல முடியாது. இவை நல்வாழ்வுக்காகவும், சௌகரியத்துக்காகவும் உள்ளன. வாழ்க்கையில் நாம் செய்கின்ற எல்லாவற்றிலும் பங்குதாரர்களைக் கொண்டிருக்கிறோம். நீங்கள் தொழிலைத் தேடிச் சென்றால் ஒரு விதமான பங்குதாரர்களைத் தேடுகிறீர்கள். வீட்டில் நம்மோடு இருப்பதற்கு வேறுவிதமான பங்குதாரரைத் தேடுவீர்கள். மற்றொன்றுக்கு, அதற்கேற்றவாறு பங்குதாரரைத் தேடுவீர்கள். எனவே ஒவ்வொருவிதமான உறவுக்கும் ஒவ்வொருவிதமான பங்குதாரர்களை நீங்கள் தேடுகிறீர்கள்.

சக்தி அடிப்படையில் என்று சொல்லும்போது அது இந்த மூன்று விஷயங்களுக்கும் சம்பந்தப்பட்டது அல்ல. உங்களுடைய எண்ணம், உங்களுடைய உணர்ச்சி, உங்களுடைய உடல் இந்த மூன்றிலும் எதற்குமே இந்தப் பரிமாணங்களில் இடம் இல்லை. நீங்கள் ஒருவருடன் அமர்ந்திருக்கும்போது, உங்கள் உடல், மனம், உங்கள் உணர்ச்சிகள் கடந்த ஏதோ ஒன்று துடிப்புடன் செயல்படத் தொடங்குகிறது. நீங்கள் இதுவரை கற்பனையும் செய்திராத விதத்தில் அது நடக்கத் தொடங்குகிறது.
இப்போது பலரும் நம்மிடம் வந்து இந்த யோகாவில் அமர்ந்த சிறிது நேரத்தில், இந்த நோய் போய்விட்டது, அந்த நோய் போய்விட்டது என்று சொல்வார்கள். இவையெல்லாம் நடப்பது ஏன் என்றால், யாரோ ஒருவர் இங்கே அமர்ந்துகொண்டு அற்புதங்களை நிகழ்த்துகிறார் என்பதால் அல்ல.
உங்கள் உடல், மனம் மற்றும் உணர்ச்சிகள் சம்பந்தப்படாத சக்திரீதியான உடலுடன் உங்களுக்கு ஒரு கணம் தொடர்பு ஏற்படுமேயானால், உங்களுடைய வாழ்க்கை முற்றிலும் வித்தியாசமான முறையில் நடைபெறத் துவங்குகிறது. தீட்சை என்பதன் அடிப்படை என்னவென்றால் ஒரு மனிதனை உடல்ரீதியாகவோ, மனரீதியாகவோ, உணர்ச்சி ரீதியாகவோ இல்லாமல் சக்தி ரீதியாக நீங்கள் தொடுகிறீர்கள்.
ஆனால், உங்கள் மனதையும், உங்கள் உடலையும், ஓரளவுக்கு உங்கள் உணர்ச்சியையும் ஈர்க்காவிடில், உங்களைத் தொடுவது என்ற கேள்வி எழுவதற்கே வாய்ப்பில்லை. எனவே ஒரு குரு சிஷ்ய உறவு முறையில் வேறு எவராலும் தொடப்பட முடியாத பரிமாணத்தை சக்தி ரீதியில் நாம் செய்கிறோம். வேறு ஒருவராலும் தொடப்பட முடியாத இடம் அது. 

சத்குருவின் போதனை முடிந்தது. இனி நம் கேள்விகள்.....

*//உங்கள் உடல், மனம் மற்றும் உணர்ச்சிகள் சம்பந்தப்படாத சக்தி ரீதியான உடலுடன் உங்களுக்கு ஒரு கணம் தொடர்பு ஏற்படுமேயானால்...//
'உடலோடு சம்பந்தப்படாத...' என்று சொல்லிவிட்டு, 'சக்தி ரீதியான உடல்'னு சொல்றாரே, அது என்னங்க சக்தி ரீதியான உடல்?

*//சிலவற்றில் மன ரீதியான அம்சம் அதிகமாக இருக்கலாம், சிலவற்றில் உணர்ச்சியின் ஆதிக்கம் இருக்கலாம், சிலவற்றில் உடல் ஆதிக்கம் இருக்கலாம். ஆனால் இந்த மூன்றும் எங்கோ ஓர் இடத்தில் சம்பந்தப்படுகின்றன//
எங்கோ ஓரிடம்னு சொல்றாரே, அந்த எங்கோ ஓரிடம் எங்கே இருக்கு?

*//நீங்கள் ஒருவருடன் அமர்ந்திருக்கும்போது, உங்கள் உடல், மனம், உங்கள் உணர்ச்சிகள் கடந்த ஏதோ ஒன்று துடிப்புடன் செயல்படத் தொடங்குகிறது//
மேலே சொன்ன 'எங்கோ ஓரிடம்' என்பது போல்தான் இதுவும்; அது என்ன ஏதோ ஒன்று?

*//யாரோ ஒருவர் இங்கே அமர்ந்துகொண்டு அற்புதங்களை நிகழ்த்துகிறார் என்பதால் அல்ல//
வெளிப்படையா நான் நிகழ்த்துலேன்னு சொல்ல வேண்டியதுதானே?

*//தீட்சை என்பதன் அடிப்படை என்னவென்றால் ஒரு மனிதனை உடல்ரீதியாகவோ, மனரீதியாகவோ, உணர்ச்சி ரீதியாகவோ இல்லாமல் சக்தி ரீதியாக நீங்கள் தொடுகிறீர்கள்//
மேற்கண்ட மூன்றின் ரீதியாக அல்லாமல், சக்தி ரீதியாக[உடம்பின் சக்தியை மூளையில் சுமந்துகொண்டு], அதாவது, ஏதோ அதீத சக்தி இருப்பதாகக் கற்பனை செய்துகொண்டு[நானும் குழம்பி உங்களையும் குழப்புகிறேன்!!], என் பெண்டாட்டி பிள்ளைகளையும் பேரன் பேத்திகளையும் தொட்டுத் தொட்டுத் தொட்டுப் பார்த்தேன். ஒரு வித்தியாசமும் தெரியலீங்க.

*//ஆனால், உங்கள் மனதையும், உங்கள் உடலையும், ஓரளவுக்கு உங்கள் உணர்ச்சியையும் ஈர்க்காவிடில், உங்களைத் தொடுவது என்ற கேள்வி எழுவதற்கே வாய்ப்பில்லை//
அந்த மூனுக்கும் சக்தி ரீதியாத் தொடுறதுக்கும் சம்பந்தம் இல்லேன்னு சொன்னவர் இப்போது, மூன்றையும் ஈர்க்காவிடில் தொடுவது வாய்ப்பில்லை என்கிறாரே, ஏன் இந்த முரண்பாடு?

சத்குருவின் இந்தப் போதனையைப் பலமுறை படிச்சேன். இருக்கிற கொஞ்சூண்டு மூளையைக் கசக்கோ கசக்குன்னு கசக்கிப் பார்த்தேன். ஒன்னுமே புரியல.

உங்களுக்குப் புரியுதா பாருங்க. புரிஞ்சா.....

ஆனந்தவிகடன் மாதிரியான பத்திரிகையில், அதன் ஆசிரியரை வசியம் பண்ணி அஞ்சாறு போதனைக் கட்டுரைகள் எழுதுங்க. ஜக்கி போலவே பிரபல ஆன்மிக போதகர் ஆயிடலாம். மாறாக.....

இந்த என் பதிவு அபத்தமானதுன்னு நினைச்சா என்னைக் கண்டிச்சி எழுதுங்க...தயங்காம எழுதுங்க.

நன்றிங்க.
========================================================================== 


Friday, June 8, 2018

காமயுகம்!!!

காம வேட்கை மிக்கவர்கள் காமுகர்கள். உலக அளவில்  அன்று முதல் இன்றுவரை பெருமளவில் காமுகர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள். காமுகர்கள் இருந்த அளவுக்குக் 'காமுகி'கள் இருந்தார்களா தெரியவில்லை. இருந்திருந்தால், 'காமுகி' என்னும் சொல்லும் பயன்பாட்டில் மிகுதியாக இருந்திருக்கும்.

கடந்த காலங்களில் எப்படியோ இனி எதிர்காலத்தில் காமுகன் என்னும் சொல்லுக்கு நிகராகக் காமுகி என்னும் சொல்வழக்கும் நிலைபெறும் என்றே தோன்றுகிறது. காரணம், காம இச்சையைக் கட்டுப்படுத்தி வாழும் நோக்கம் சிறிதுமின்றி மனம்போன போக்கில் வாழும் பெண்களை[ஆண்களைப் போலவே] நிறையவே காண முடிகிறது[ஆதாரம்: ஊடகச் செய்திகள்].

கழுத்தில் தாலி ஏறிய சூட்டோடு ஏற்கனவே காம சுகம் தந்தவனுடன் காணாமல் போகிறார்கள். கள்ள உறவுக்குத் தடையாக இருந்தால் காதலனுடன் சேர்ந்து கணவனையே கழுத்தை நெறித்துக் கொல்கிறார்கள். கையில் காசுபணம் இருந்தால் அடியாட்களைத் தேடுகிறார்கள். பாலூட்டும் குழந்தைகளை மட்டுமல்ல, பருவம் எய்திய பிள்ளைகளைத் துறந்தும் 'உடன்போக்கு' நிகழ்த்துகிறார்கள். இவர்களுள் படித்தவர், படிக்காதவர் என்னும் வேறுபாடெல்லாம் அதிகம் இல்லை.

இம்மாதிரியான அண்மைக்கால நிகழ்வுகளைச் சேகரித்தால் அது குறித்த பட்டியல் மிக நீளும்.

கள்ள உறவுக்கு முன்னால் பிள்ளைப்பாசம், குடும்பப்பற்று, மதிப்பு, மானம், மரியாதை என்று எவையெல்லாம் கவுரவமான வாழ்க்கைக்குத் தேவையோ அவையெல்லாம் காணாமல் போகின்றன.

சில நாட்களுக்கு முன்பு அரியலூர் மாவட்டத்தில் நிகழ்ந்த ஒரு சம்பவம் [காலைக்கதிர், 07.06.2018. மற்ற விவரங்கள் வேண்டாம்]

அந்தப் பெண்ணுக்கு வயது 45. கணவன் தரும் கட்டில் சுகம் கட்டுபடி ஆகவில்லை. 21 வயதே ஆன கட்டிளம் காளை ஒருவனுடன் கட்டுப்பாடில்லாமல் கள்ள உறவு கொள்கிறாள். காலக்கணக்கெல்லாம் இல்லாமல் உறவு தொடர்கிறது. 

ஆசைக்கு எல்லை ஏது? 45 வயதான ஆசைநாயகியின் 15 வயதே ஆன சிறுமியையும் அனுபவிக்கத் திட்டமிடுகிறான் காதகன். ஆசைநாயகியிடம் மனம் திறக்கிறான். தன்னைக் கைகழுவிவிடுவானோ என்று அஞ்சினாளோ என்னவோ, 45 வயதான அந்த நடுத்தர வயதுச் சிறுக்கி, தன் மகள் என்றும் பாராமல், அவளின் படிப்புக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்துக் காமக்கிராதகனுக்கு மணம் செய்து வைக்கிறாள்.

சின்னஞ்சிறு வயதில் அவள் ஒரு பிள்ளைக்குத் தாயும் ஆகிறாள்.

தாய்மை நிலையை எய்திய பிறகுதான், சிறுமிக்குத் தன் தாயின் கள்ள உறவு தொடர்வது உள்மனதை உறுத்துகிறது. இருவரையும் கண்டிக்கிறாள். விளைவு.....

இருவரும் சேர்ந்து இவளைத் அடித்தும் உதைத்தும் துன்புறுத்துகிறார்கள்.

பொறுத்தது போதும் என்று முடிவுகட்டிய சிறுமி காவல் நிலையத்தில் புகார் செய்கிறாள்.

நடுத்தர வயதுக் காமுகியையும், காமுகனையும் கைது செய்து விசாரித்துக்கொண்டிருக்கிறது காவல்துறை.

''காமம் பொல்லாதது'' என்று யாரோ ஓர் அனுபவசாலி சொல்லிவிட்டுப்போன புன்மொழி நினைவுக்கு வருகிறது. ''காமம் மிக நல்லது'' என்று சொல்லும் காலமும் வருமா? எப்போது?
========================================================================
இச்சம்பவம் குறித்து இன்று வேறொரு பதிவு எழுதப்பட்டுள்ளது[சற்று முன்னர்தான் கவனித்தேன்]. எனினும், என்னுடைய இந்தப் பதிவு விமர்சன நோக்கில் எழுதப்பட்டுள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
















''

Wednesday, June 6, 2018

படிக்கும் வயதில் பாலுணர்ச்சியைக் கட்டுப்படுத்துவது எப்படி?'...குமுதம் போதனை!!!

குமுதம் வார இதழ், அண்மையில் அதிரடியாய் ஒரு சிறுகதைப் போட்டியை அறிவித்தது. பரிசு பெற்ற 'முத்திரை'க்  கதைகளை வெளியிட்டும் வருகிறது. 'குருவம்மா' இந்த வார[13.06.2018]ப் பரிசுக்கதை.

இந்தக் கதையின் முக்கியக் கதாபாத்திரம் 'குருவம்மா'. 'உளுத்தங்கஞ்சிக் கடை' நடத்திக்கொண்டு நாலுபேருக்கு நாலுவிதமாய் உதவி செய்து வாழ்பவள்.

இந்தக் கதையின் கதாசிரியரே[ரெ.முத்தரசு] 'கதை சொல்லி'யாகவும் இருக்கிறார்[கதாசியர், தானே ஒரு பாத்திரமாக இருந்து கதையைச் சொல்வது ஒருவகை உத்தி].

ஆண்-பெண் புணர்ச்சி சுகம் பற்றி அறியும் அதீத வேட்கை காரணமாக, அடுத்த வீட்டு மொட்டை மாடியில் அரங்கேறும் அந்தரங்கத் தேடல்களை அரையிருட்டில் மறைந்திருந்து பார்ப்பது; அடுத்த வீட்டுச் சன்னல் சந்து வழியாகக் கண்டறியாதனவற்றைக் கண்டு சுகிப்பது என்றிப்படிக் கட்டவிழ்த்துவிட்ட ஜல்லிக்கட்டுக் காளையாய் அலைந்து திரிந்ததால் இந்தக் கதையின் நாயகனால்[நாயகன் என்றே அழைப்போம்] படிப்பில் கவனம் செலுத்த இயலவில்லை.

இவனுடன் இரண்டு பெண் பிள்ளைகளையும் ஈன்றெடுத்த இவனின் தாயானவள், குருவம்மாவிடம் ''என் பையனுக்கு மோகினிப் பேய் பிடிச்சிருக்கு. நீதான் அதை விரட்டணும்''னு வேண்டிக்கொள்கிறாள்.

இயல்பாகவே ஊராருக்கு உதவுகிற இரக்க குணம் படைத்த குருவம்மா, நாயகனை ஆட்டிப்படைத்த பேயை விரட்டியடிக்கிறாள். அது எப்படிச் சாத்தியப்பட்டது என்பதுதான் கதையின் மையக்கரு.

நாயகனைத் தன் வீட்டுக்கு அழைத்த குருவம்மா, ஒரு தம்ளர் கஞ்சி கொடுத்துக் குடிக்கச் சொல்கிறாள். குடித்த பிறகு.....

''என்னப்பா, நிறையக் கந்தர்கோலம் பண்ணிட்டிருக்கே'' என்கிறாள்.

''யார் சொன்னாங்க'' என்கிறான் நாயகன்.

''நீ அதுக்காக அலையுறது எல்லோருக்கும் தெரியும். அக்கா தங்கச்சிகளை உன்னை நம்பித்தான் உங்கம்மை பெத்துப் போட்டிருக்கா.''

''நான் என்ன தப்புப் பண்ணினேன்?''

''ஒன்னும் பண்ணிடாதேப்பா'' என்ற குருவம்மா, நாயகனின் தொடையில் சுளீரென அடிக்கிறாள்; அவன் மார்பைத் தடவி, ''எது வேணுன்னாலும் இனி என் கிட்டே வா'' என்கிறாள்.

நம் நாயகனுக்கு எது புரியவேண்டுமோ அது புரிந்தது. அதற்கப்புறம் மொட்டை மாடிகளில் தவம் கிடக்கவோ, அடுத்த வீட்டுச் சன்னல் சந்துகளையும், கதவுத் துவாரங்களையும் தேடி அலையவோ இல்லை.

அவ்வப்போது குருவம்மாவிடம் தன் ஆசையைத் தணித்துக்கொள்கிறான் நாயகன். அலையும் நேரம் மிச்சமானதால் அவனால் நன்றாகப் படிக்க முடிந்தது. எஞ்ஜினீயர் ஆகிறான். கனடா, அமெரிக்கா என்று சுற்றிவிட்டுத் திருமணம் புரிந்து 'யுடா' மாகாணத்தில்[?] செட்டில் ஆகிறான்.

[ஆண்டுகள் உருண்டோடுகின்றன].

சொந்த ஊரில், குருவம்மா வயது முதிர்ந்த நிலையில், நோய்வாய்ப்பட்டுக் கவலைக்கிடமான நிலையில் இருப்பதை நண்பர் மூலமாக அறிந்த நம் நாயகன்[வயதாகிவிட்டதால் நாயகர் என்போம்] விமானம் மூலம் குருவம்மாவைப் பார்க்க வருகிறார்[இதுதான் கதையின் தொடக்கம். மேலே விவரித்த நிகழ்வுகள் பின்னோக்கு உத்தியில் சொல்லப்பட்டவை].

குருவம்மாவைச் சந்தித்து உரையாடுகிறார். நாயகரின் தாய் முன்வைத்த வேண்டுதலின் பேரிலேயே, நாயகரின் தாபம் தணித்த ரகசியத்தைச் சொல்கிறாள் குருவம்மா.

சொல்லி முடித்தபோது, அவளின் கண்களில் கண்ணீர் வடிந்ததாம். கர்சீப்பை எடுத்துத் துடைத்தாராம் நம் நாயகர். 'துணியையும் மீறி அவளின் உடம்புச் சூடு தகித்தது'ன்னு உருக்கமாகக் கதையை முடிக்கிறார் கதாசிரியர் 'ரெ.முத்தரசு'.

மேம்போக்காகப் பார்க்கும்போது இந்தக் கதையின் கரு முற்றிலும் புதுமையான[புரட்சிகரமானது என்றுகூடச் சொல்லத் தோன்றும்] ஒன்று என்றே எண்ணத் தோன்றுகிறது. கொஞ்சம் சிந்தித்தால் அது தவறு என்பது புரியும்.

பதின் பருவத்தில்[Teen Age] பாலுணர்வுத் தூண்டல் என்பது இயற்கையானதே. குடும்பத்திற்கு ஆற்ற வேண்டிய கடமைகளையும், உழைத்து முன்னேற வேண்டியதன் அவசியத்தையும் மனதில் அவ்வப்போது அசைபோடுவதன் மூலம் மனதைத் தன்வயப்படுத்திப் படிப்பில் தீவிர ஈடுபாடு கொள்ளுதல் வேண்டும். இதன் மூலம் இந்த இச்சையைக் கட்டுப்படுத்தலாம். மாறாக,  ஒரு முறை புணர்ந்தால் அப்புறமும் அதன் மீதான ஆசை அதிகரிக்கவே செய்யும். படிப்பின் மீதான ஆர்வம் குறையும்.

சில கேள்விகள்:

நம் நாயகனுக்கு வாய்த்தது போல மற்ற இளைஞர்களுக்கும் குருவம்மாக்கள் வாய்ப்பார்களா?

இவளைப்போல், காசு பணம் எதிர்பார்க்காமல் கண்டவனுக்கெல்லாம் கட்டில் சுகம் வழங்கும் காரிகைகள் எத்தனை பேர் தேறுவார்கள்?

பெற்றோரைச் சார்ந்திருக்கும் வயதில், 'அந்த' ஆசையைத் தணிப்பதற்காகத் திருமணம்தான் செய்துகொள்ள முடியுமா? துள்ளும் வாலிப வயதில், கட்டியவள் தொட்டுவிடும் தூரத்தில் காத்திருக்க, படிப்பில் கவனம் செலுத்தத்தான் முடியுமா?[விதிவிலக்குகள் இருக்கலாம்].

எழுத்தாளர் முத்தரசுவும், இதை முத்திரைக்கதையாகத் தேர்வு செய்த குமுதம் ஆசிரியர் 'ப்ரியா கல்யாணராமன்' அவர்களும்தான் பதில் சொல்ல வேண்டும்!

ப்ரியா கல்யாணராமன்
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




Tuesday, June 5, 2018

'கூரு கெட்ட' எங்க ஊர்க் குடியானவனின் கதை!!

ழக்கறிஞர் ஆனந்தனுக்காக அவர் வீட்டு வரவேற்பறையில் காத்திருந்தபோது, பொழுதுபோக்காக அருகிலிருந்த அந்தக் கிராமத்து மனிதருடன் உரையாட நேர்ந்தது. 

கடின உழைப்பால் காய்ப்பேறித் தடித்த விரல்கள்; மேலிரண்டு பட்டன் போடாத தொளதொளத்த சட்டை; தோளில் பச்சைத் துண்டு; படியாத முரட்டுத் தலைமுடி; பல நாள் தாடி. இவர் கிராமத்து ஆள் என்பதைச் சுலபமாக யூகிப்பதற்கான அடையாளங்கள் இவை.

''பக்கத்துக் கிராமமா?''

''கருவேப்பம்பட்டிங்க. இங்கிருந்து பத்து மைலுங்க. பேரு கந்தசாமி.  தம்பிக்கும் எனக்கும் ஒரு புளிய மரப் பாத்தியதையில் பிரச்சினைங்க....'' -கேட்ட கேள்விக்கு மட்டும் பதில் என்றில்லாமல், தனக்கான குடும்ப விவகாரங்களை முன்பின் அறிமுகம் இல்லாத என்னிடம் அவர் சொல்லிக்கொண்டுபோனது அவருடைய வெள்ளை மனதை அடையாளப்படுத்தியது. குறுக்கிடாமல் செவி மடுத்தேன்.
''.....அவன் ஒரு மோடாமுட்டிங்க. சூதுவாது தெரியாது. எல்லாம் அவனோட பொண்டாட்டி பண்றது. அவளுக்கு ஒடம்பெல்லாம் வெசம். வருசாவருசம் அறுவடை செய்யுற புளியை ஆளுக்குப் பாதியாப் பங்கு பிரிப்போம். திடீர்னு போன வருசம் இனிமே உனக்குப் பங்கு இல்லீன்னு சொல்லிப்புட்டானுங்க. எல்லாம் அவ போட்ட பாடமுங்க.''

''நீங்க என்ன சொன்னீங்க?''

''இது நியாயம் இல்லடான்னேன். அவன் காதுல போட்டுக்கல. மரம் என்னுது. என் பாகத்துலதான் இருக்குன்னான். சர்வேயருக்குப் படி கட்டி அளந்து பார்த்துடலாம்னேன். அதுக்கும் ஒத்துக்கல.  பஞ்சாயத்துல மொறையிட்டேன். அந்த மொறட்டு நாயி அதுக்கும் கட்டுப்படல. வக்கீலத் தேடி வந்தேன். இவரு அவனுக்கு நோட்டீசு அனுப்பிச்சாரு. அவனும் ஒரு வக்கீலைப் புடிச்சிப் பதில் நோட்டீசு குடுத்தான்.'' -மேற்கொண்டு சொல்ல ஒன்றுமில்லை என்பது போல, சுவரில் மாட்டப்பட்டிருந்த கடவுளர் படங்களை வெறிக்க ஆரம்பித்தார் அந்தக் கிராமவாசி.

நான் அறிந்தவரை, இந்த வட்டார சிவில் கோர்ட்டு வழக்குகளில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவை இந்தப் பங்காளிகளின் சொத்துப் பிரச்சினை சம்பந்தப்பப்பட்டவைதான். பொது வரப்பில் ஆக்கிரமிப்பு, பாசன முறை வைப்பில் முறைகேடு, பொதுத்தட பாத்தியதையில் முரண்பாடு, பாகப் பிரிவினையில் சுயநலப்போக்கு போன்றவை  முக்கிய காரணங்கள்.

இந்த வட்டார விவசாயிகள் வெட்டி கவுரத்துக்காக  வக்கீல், கோர்ட் என்று அலைகிறவர்கள். வேகாத வெய்யிலில் மாடாக உழைத்துச் சம்பாதித்ததையெல்லாம் வழக்குக்காகச் செலவழித்துவிட்டு அரசாங்கக் கடனுக்குக் கையேந்தி நிற்கிறவர்கள். இவர்களின் பரிதாப நிலைக்காக இம்மாதிரி ஆட்களைச் சந்திக்கும்போதெல்லாம் நான் வருத்தப்பட்டதுண்டு

சிறிது நேர ஆழ்நிலைச் சிந்தனைக்குப் பிறகு என் பக்கம் பார்வையைத் திருப்பினார் கந்தசாமி.

''மேற்கொண்டு சொல்லுங்க.''

''இன்னிக்கிக் கோர்ட்டுல கேஸ் தாக்கல் பண்ணனும்; வந்துடுன்னு வக்கீல் சொன்னாருங்க. வந்திருக்கேன். காட்டுல ஏகப்பட்ட வேலை கிடக்குது. ரெண்டு அணப்புக்குப் பருத்தி வெடிச்சிக் கிடக்குது. பசு மாடு, நாலு நாளா  காளைக்குக் கத்திட்டிருக்குது. நாலு செறவு நெல்லு நாத்து உட்டிருக்குது. அதுக்குத் தண்ணி பாய்ச்சணும். ஆளுக்காரன் ஒடம்புக்குச் செரியில்லீன்னு நேத்தே சொல்லிட்டுப் போய்ட்டான். அவ ஒருத்தி தனியா என்ன செய்யப் போறாளோ தெரியல'' என்று வேதனைப் பெருமூச்செறிந்தார் கந்தசாமி.

''பாசன வசதியெல்லாம் எப்படி?''

''கிணத்துப்பாசனம்தாங்க. ஒரு ஏக்கராவுல பருத்தி, கரும்பு, நெல்லுன்னு பயிரிடலாம். மிச்ச மீதியெல்லாம் மானாவாரி நெலந்தான். நல்லா மழை பேஞ்சா நெலக்கடலை பயிரிடலாம்.'' 

''நல்லது. கேட்குறேன்னு கோவிச்சுக்கப்படாது.''

''ஐயோ தாராளமா கேளுங்க. நல்லாப் படிச்சவங்க மாதிரி இருக்கிறீங்க. தப்பாவா கேட்டுடப் போறீங்க.''

''அவரு உங்க உடன் பிறந்த தம்பி. ஒரு புளிய மரத்தைத் தனக்குன்னு வெச்சுகிட்டு கோட்டையா கட்டிடப் போறார்? விட்டுக்கொடுத்துடுங்களேன். கோர்ட்டு, கேசுன்னு பண்ற செலவு மிச்சம்தானே?'' என்றேன்.

மென்மையாகச் சிரித்தார் கந்தசாமி. அதில் வேதனை கலந்திருந்தது. சொன்னார்: ''விட்டுக்கொடுத்துடறது பிரச்சினை இல்லீங்க. இன்னிக்கி மரத்தை விட்டுக்கொடுத்தா நாளைக்கு, பொதுவில் இருக்கிற வண்டித் தடத்தைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமா வெட்டித் தன் பங்குல சேர்த்துடுவான். பொதுக்கெணத்துத் தண்ணியைத் திருட்டுத்தனமா உறிஞ்சி எடுப்பான். தம்பி, தம்பி பொண்டாட்டியைப் பொருத்தவரைக்கும் நல்லதுக்குக் காலம் இல்லீங்க.''

வக்கீல் வந்துவிடவே அத்துடன் எங்களின் உரையாடல் தடைபட்டது.

வக்கீல் நண்பரிடம் வந்த நோக்கத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டு அங்கிருந்து கிளம்பினேன்.

சில வருடங்களுக்குப் பிறகு.....

உறவினர் வீட்டு விசேசத்துக்காகச் சேலம் சென்றிருந்த நான்,  வழக்கு நிமித்தமாகக் கோர்ட் சென்றிருந்த நண்பர் ஆனந்தனையும் சந்தித்துவிட்டு நீதிமன்றத்திலிருந்து வெளியேறிக்கொண்டிருந்தேன். ''சார்'' என்ற அழைப்பு. எப்போதோ கேட்ட குரல்.

நின்று திரும்பினேன்.

கருவேப்பம்பட்டிக் கந்தசாமி.

''என்னைத் தெரியுதுங்களா?''

''தெரியாம என்ன? கந்தசாமிதானே? புளிய மரத்துக் கேசு என்னாச்சு?''

''கேசு ஜெயிச்சுட்டுதுங்க. ஆனா.....கேசுல ஜெயிச்ச  கையோட, நேர்த்திக் கடனை நிறைவேத்துறதுக்குக் குடும்பத்தோட பழனிக்குப் புறப்பட்டுப் போய்ட்டேன். அந்த நாயி ராத்திரியோட ராத்திரியா மரத்தை வெட்டிக் கடத்தி வித்துட்டானுங்க.'' -குரலில் வருத்தத்தைவிடவும் ஆவேசம் மேலோங்கியிருந்தது.

''தம்பிதானே, விட்டுத் தொலைங்க. நிம்மதியா மத்த வேலையைப் பாருங்க'' என்றேன்.

''விட்டுத் தொலக்கிறதா? மரத்துக்கு நஷ்டஈடு கேட்டுக் கேசு போட்டிருக்கேன். வட்டியும் சேர்த்து வசூல் பண்ணிடலாம்னு வக்கீல் சொல்லியிருக்காருங்க'' என்றார் கந்தசாமி.

''அப்படீங்களா?'' - எனக்கு வேறு எதுவும் சொல்லத் தோன்றவில்லை.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Monday, June 4, 2018

'அது' தெரியும்! அதுக்கப்புறம்.....???

யிரம் வார்த்தைகளால் விளங்க வைக்க முடியாத விஷயத்தை ஒரு புகைப்படம் விளங்க வைத்துவிடும் என்று சொல்வார்கள். கட்டுரைகள் செய்ய முடியாத விஷயத்தை, ஒரு புகைப்படம் எளிதில் உணர்த்திவிடும் என்பதால் சர்வதேச நாளேடுகள், புகைப்படங்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்துப் பிரசுரிப்பது உண்டு[பழைய விகடனில் இடம்பெற்ற வாசகம் இது].
அந்த வகையில், வியட்நாம் போரின் போது அமெரிக்கப் படைகள் நடத்திய வெடி குண்டுத் தாக்குதலுக்குப் பயந்து குழந்தைகள் ஓடி வருவது போன்ற படம் உலகை முதன் முதலாக உலுக்கிப் போட்டது. [வியட்நாமில் ட்ராங் பாங் என்ற இடத்தில், 11 வயதுச் சிறுமி நிர்வாணமாக ஓடி வரும் படத்தை, 1972ஆம் ஆண்டு ஜுன் 8ஆம் தேதி,  புகைப்படக் கலைஞர் 'நிக் உட்' பதிவு செய்திருந்தார்]. 

முதலில் இந்தப் படத்தைப் பிரசுரிக்க 'நியூயார்க் டைம்ஸ்' பத்திரிகையின் ஆசிரியர் குழு மிகவும் யோசித்தது. அந்தப் படத்தில் சிறுமி ஒருவர்  நிர்வாணமாக ஓடி வந்ததுதான் அவர்களின் தயக்கத்துக்குக் காரணம்.  பின்னர், போரின் கொடூரத்தை மக்களுக்கு விளங்க வைக்க வேண்டும் என்பதைக் கருத்தில் கொண்டு, இந்தப் புகைப்படத்தை முன்பக்கத்தில் வெளியிட்டனர்.

அடுத்த நாள் அமெரிக்காவே கொதித்து எழுந்து விட்டது. உடனடியாக வியட்நாமில் அமெரிக்கா போரை நிறுத்த வேண்டுமென அமெரிக்க மக்களே போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். இதனால் அரசுக்குக் கடும் நெருக்கடி ஏற்பட்டது. பல நெருக்கடிகளுக்கிடையே இருந்த அமெரிக்க அரசு, தங்கள் நாட்டு மக்களே போராட்டத்தில் குதித்ததும்தான் வியட்நாம் போரை முடிவுக்கு கொண்டு வருவது குறித்து யோசிக்கத் தொடங்கியது. [உலக மக்களை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கிய இந்தப் படம், பின்னர் சிறந்த புகைப்படத்திற்காக வழங்கப்படும் 'புலிட்சர் 'விருதினை வென்றது].

நெஞ்சைவிட்டு அகலாத இந்த நிகழ்வை/செய்தியை நம்மில் மிகப் பெரும்பாலோர் ஊடகங்கள் வாயிலாக அறிந்திருக்கக்கூடும்.

அப்போது படம் எடுத்துச் சாதனை புரிந்த 'நிக் உட்', படம் எடுக்கப்பட்ட சிறுமி 'கிம்புக்' ஆகியோரின் இப்போதைய நிலை என்ன என்பது குறித்து நம்மில் எவரும் யோசித்திருக்க மாட்டோம். 

ஆனந்தவிகடன் வார இதழுக்கு அவர்களின் நிலை குறித்து அறியும் ஆர்வம் இருந்ததோ என்னவோ, அண்மையில், கேரள மாநிலத்திற்கு 'நிக் உட்' வருகை புரிந்ததையும், கேரள அரசு அவரின் வருகையை ஒட்டி விழா எடுத்துச் சிறப்பித்ததையும் மோப்பம் பிடித்துவிட்ட விகடன் குழு, கேரளா சென்று அவரைச் சந்தித்ததோடு அவருடனான பேட்டி[விகடன், 11.04.2018]யையும் வெளியிட்டது.

பேட்டியில், ரத்தக் காயங்களுடன் இருந்த 'கிம்புக்'கைத் தன் காரில் ஏற்றிச் சென்று, சிகிச்சையளித்துப் பிழைக்க வைத்ததையும், இன்றளவும் அவர்[கிம்புக் பாட்டி] நலமாக இருப்பதையும் ஐ.நா.வின் அமைதித் தூதராக அவர் பணி புரிவதையும் விவரித்ததோடு, அடுத்தமுறை இந்தியா வரும்போது அவரையும் அழைத்துவருவதாகவும் கூறியிருக்கிறார் நிக் உட்.

கூடவே, ஒரு பெரும் சோகச் செய்தியையும் அவர் பகிர்ந்துகொண்டிருக்கிறார். அது.....

'கெவின் கார்ட்டர்' என்னும் புகைப்படக்காரர் பற்றியது.

சூடானில் கடும் பஞ்சம் நிலவிய நேரம் அது. பல நாள் உணவின்றி, எலும்பும் தோலுமாய், குப்புறக் கவிழ்ந்து கிடக்கிறாள் ஒரு சிறுமி[பதிவர்கள் அனைவரும் பார்த்திருப்பார்கள். என்னுடைய ஒரு பதிவில் இப்படத்தை இணைத்திருந்தேன்]. எந்த நேரத்திலும் அவரின் உடம்பிலிருந்து உயிர் பிரியலாம் என்பதால், அந்தச் சிறுமியைக் கொத்தித் தின்பதற்காகக் காத்திருக்கிறது ஒரு கழுகு.


இந்தக் காட்சி கெவின் கார்ட்டரின் கண்ணில் பட்டது. படம் எடுத்தார். புகைப்படக்காரர் என்ற முறையில் தன் கடமை முடிந்ததாகக் கருதி[கூடுதல் செய்திகள் தவிர்க்கப்பட்டன] அங்கிருந்து புறப்பட்டுப் போனார்.

பின்னர், சிறுமியைக் காப்பாற்றாமல் படம் மட்டும் எடுத்தது அறம்தானா என்னும் கேள்வி அவர் மனதை வாட்டி வதைத்திருக்கிறது. ஆறுதல் பெறும் வகையறியாமல் கெவின் தற்கொலை செய்துகொண்டார்.

இந்த அதிர்ச்சிச் செய்தியை விவரித்து முடித்த 'நிக் உட்' சொல்கிறார்.....

''கிம்புக் உயிர் பிழைக்காமல் இருந்திருந்தால் நானும் கெவின் கார்ட்டர் போல் தற்கொலை செய்துகொண்டிருப்பேன்.''

''இவர்களைப் போன்ற நல்லவர்களால் வாழ்கிறது இவ்வுலகம்'' என்று சொல்லத் தோன்றுகிறது அல்லவா?-----------------------------------------------------------------------------------------------------------நன்றி: விகடன்