#comments { display: none!important; }

May 14, 2017

இன்னும் இன்னும் இன்னும் ‘பச்சை’யாக எழுதுங்கள் பாலகுமாரன்!!!

எழுத்துச் சித்தர் பாலகுமாரன் ‘லைஃப்’இல்[குமுதம் இணைப்பு] ‘காதல் கதை’ எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார். நாயகி கவர்ச்சிக் கன்னி; மகா துணிச்சல்காரியும்கூட. அதற்குச் சான்று பகரும் நிகழ்வு[கள்] கீழே.....
நாயகன் கார்த்திகேயனும் நாயகி பானுமதியும் இணைந்து ‘பைக்’கில் பயணிக்க நேர்ந்தபோது, மழையில் நனைகிறார்கள்; பயணம் முடிந்து ஒரு காஃபி ஷாப்புக்குள் நுழைகிறார்கள். நுழையும்போது தெப்பமாய் நனைந்துவிட்ட தன் மேனியை ஆராய்கிறாள் பானுமதி.

‘அவள் அணிந்திருந்த அரைக்கைச் சட்டையின் முதல் பட்டன் மூடமுடியாமல்[காரணம் புரிகிறதுதானே?] இருக்கிறது. இரண்டாவது பட்டன் நன்கு மூடியிருக்க, அந்த இடைப்பட்ட வெளியில் மார்பின் மேல் பகுதி அவளுக்கே தெளிவாகத் தெரிந்தது.

காஃபி ஷாப்பில் இருந்த கண்ணாடியில் தன் உருவத்தை நின்று பார்த்துக்கொண்டாள். “செம கட்டையடி நீ. அவன் [காதலன்] சாகப் போறான் பார்”என்று நினைத்துக்கொண்டாள்.....’

பானு ரொம்பத்  துணிச்சல்காரிதானுங்களே?

நாயகனோ ரொம்ப நல்ல பையன்.

‘...எதிரே உட்கார்ந்து எந்தப் பயமுமின்றி, வெட்கமும் இன்றி அவள் மார்பின் மேல்பகுதியையே அவன் ஆச்சரியத்தோடு பார்த்தான்...’ என்று எழுதுகிறார் எழுத்துலகப் பிரபலம்.

ஒட்டுமொத்த உடம்பிலும் சூடு பரவ காமாக்கினி தகிக்க கட்டுக்கடங்காத இச்சையுடன் பார்க்காமல், ஆச்சரியமாகப் பார்ப்பதால் அவன் நல்ல பையன்தானே? 

34 வாரங்களாகத் தொடரும் கதையில், காதலர் இருவரும் கட்டுப்பாடின்றிப் பழகிக் காதலை வளர்த்துக்கொள்கிறார்கள். இருவரும் வேறு வேறு சாதி என்பதால்[அவன் வன்னியர். அவள் ரெட்டியார்] அவர்கள் கணவன் மனைவியாக இணைவதற்கான காலம் கனியவே இல்லை[குமுதம் 17.05.2017 இதழ் வரை]. 

காதலி[பானுமதி] பொறுமை இழக்கிறாள்; கார்த்திகேயன் காலம் கடத்துவதைக் கண்டிக்கிறாள்; அவன் பயப்படுவதாகக் குற்றம் சாட்டுகிறாள்.

“என் அண்ணன் டெல்லியில் இருக்கார். அவர் வந்தா எனக்காகப் பேசுவார்; எங்க அப்பாவைக் கன்வின்ஸ் பண்ணுவார். அதனால நான் அமைதியா இருக்கேன். எனக்குப் பதட்டமோ பயமோ இல்லை. ஏன்னா, நான் நூத்துக்கு நூறு என்னை நம்புறேன்; உன்னை நம்புறேன். உனக்குப் பதட்டமா இருந்தா சொல்லு. ரிஜிஸ்டர் மேரேஜ் பண்ணிக்கலாம்” என்கிறான் நாயகன் கார்த்திகேயன்[கவனத்தில் கொள்ளவேண்டிய இடம் இது]

‘இவனின் இந்த உறுதிமொழி பானுமதியை மகிழ்ச்சிப்படுத்தும்; பதிவுத் திருமணத்திற்கு அவள் சம்மதிப்பாள்’ என்பதுதானே வாசகனின் எதிர்பார்ப்பாக இருக்கும்?

அந்த எதிர்பார்ப்பைப் பொய்யாக்குகிறார் பாலகுமாரன்.

கீழே தொடர்வது கதையில் இடம்பெறும் உரையாடல்களில் குறிப்பிடத்தக்க இடமாகும். படியுங்கள்.

பானுமதி: “அதைவிட[ரெஜிஸ்டர் மேரேஜைக் காட்டிலும்] இது பெட்டர்”

“எது?” -கார்த்திகேயன்.

“என்னைக் கெடுத்துடு.”

“லூஸா நீ. பைத்தியம் மாதிரி பேசுறே.”

“என்னைப் பிடிக்கலை இல்லை. என்னைவிட நாட்டுக்கட்டையா உனக்குத் தேவைப்படுது இல்லை.”

“அநியாயமா பேசாதே. வெறுப்பேத்தாதே.”

“உண்மையாகவே நீ நல்லவனா இருந்தா, உண்மையாகவே என் மேல பிரியமானவான இருந்தா என்னைக் கூட்டிட்டுப் போ. எங்காவது த்ரீ ஸ்டார் ஹோட்டலில் கம்ஃபர்ட்புளா கொஞ்ச நேரம் படுத்துட்டு வருவோம். என்னை இங்க அங்க தொட்டு ஏதாவது பண்ணிடு” என்றாள் பானுமதி.

.........................................................................................................[சுருக்கம் கருதிச் சில உரையாடல்களை நீக்கியிருக்கிறேன்]

“திரும்பத் திரும்ப இப்படிப் பேசாதே. என்னைப் போட்டுக் கடிக்காதே” என்றான் கார்த்திகேயன்.

“பயமா இருக்கு கார்த்தி.....”

“அடிச்சிக் கொன்னுடுவேன். விளையாடுறயா நீ...?”

“அடிக்கிறதுக்குப் பதிலா கெடுத்துடு.”

“நீ பேசுறது நல்லாயில்லை.”

“என்னால படிக்க முடியல. வயிறு குழையுது.....எங்கோ பரவிடிச்சி. எங்கேயோ பத்திகிச்சுன்னா அதை முடிச்சாகணும்.....

“எனக்குப் புரியுது. உனக்கு என்ன வேணும்?”

“என்னைக் கெடுத்துடு.”

“அதைத் தவிர வேறு சொல்லு.”

“அதைத்தான் சொல்லுவேன்.”

...........................................................

“பைத்தியம் பிடிச்சிருக்கடி உனக்கு.”

“என்ன வேண்ணா சொல்லு.....நான் உன்கூட எங்க வேணா வரத் தயாரா இருக்கேன். உங்க வீட்டுக்குக் கூட்டிட்டுப் போறயா சரி. ரூமுக்குக் கூட்டுட்டிப் போறயா சரி. எங்கேயாவது ஹோட்டலுக்குக் கூட்டிட்டுப் போறயா சரி. என்னை விட்டுடாதே.....”

கதைக்கு ஒரு ‘முடிவு’ தரும் வகை அறியாமல் திணறும் எழுத்துச் சித்தர். மனம் போன போக்கில் எழுதி,  இன்னும் பல வாரங்களுக்கு இழுத்தடிக்க நினைக்கிறார்[காரணம் எதுவாகவோ இருந்துவிட்டுப் போகட்டும்]; வாசிப்பிலிருந்து விலக நினைக்கும் வாசகனைக் கவர்ச்சி காட்டிக் கட்டிப்போட முயல்கிறார். அதன் விளைவு.....

மேற்கண்ட,  கீழ்க்காண்பவை போன்ற கொச்சையான பானுமதியின் பேச்சுகள்.

“உண்மையாகவே நீ நல்லவனா இருந்தா, உண்மையாகவே என் மேல பிரியமானவான இருந்தா என்னைக் கூட்டிட்டுப் போ. எங்காவது த்ரீ ஸ்டார் ஹோட்டலில் கம்ஃபர்ட்புளா கொஞ்ச நேரம் படுத்துட்டு வருவோம். என்னை இங்க அங்க தொட்டு ஏதாவது பண்ணிடு.” 

“என்னால படிக்க முடியல. வயிறு குழையுது.....எங்கோ பரவிடிச்சி, எங்கேயோ பத்திகிச்சுன்னா அதை முடிச்சாகணும்.....”

எழுத்துச் சித்தர் அவர்களே,

வாசகனைச் சொக்க வைத்திட இம்மாதிரியான கொச்சை வசனங்கள் போதா; அந்தக்கால ‘சரோஜாதேவி’யில் வருவது போல் பச்சை  பச்சை பச்சையாக எழுதவேண்டும்.

எழுதுங்கள்.

இம்மாதிரி நீங்கள் எழுதுவது, ‘எழுத்துச் சித்தர்’ பட்டத்தைத் தக்க வைத்துக்கொள்ள உதவக்கூடும்!
===============================================================================