ஓர் ஆணுக்கான பேருந்துக் கட்டணம் ஒரு கி.மீட்டருக்கு ரூ0.56; விரைவுப் பேருந்தில் ரூ0.75[இணையம்].
தினமும் வெளியூரிலிருந்து நகரத்திற்குக் கூலி வேலை செய்யச் செல்லும் ஒரு பெண்ணின் அதிகபட்சப் பயணத் தூரம் 10 கிலோ மீட்டர் என்றால், அவருடைய ஒருவழிப் பயணத்திற்கு ஆகும் கட்டணச் செலவு ரூ05.60[சாதாரணப் பேருந்து]. விரைவுப் பேருந்து என்றால்ரூ07.50ஒரு ரூபாய் ஐம்பது காசு].
ஒரு பெண் எந்தவொரு[கட்டடத் தொழிலாளியோ வேறு தொழில் செய்பவரோ] வேலையைச் செய்தாலும் அதற்காக அவர் பெறும் குறைந்தபட்ச ஒரு நாள் கூலி ரூ450[நானூற்றைம்பது> இணையம்].
நூறு நாள் வேலைத் திட்டத்தில் ஒரு நாள் கூலி ரூ345[அரசின் புதிய ஆணையின்படி].
ஒரு பெண்ணுக்கான ஒரு நாள் வருமானம் ரூ345 என்றே கொண்டாலும், ஒரு நாள் பயணத்திற்கு[இருவழி] அவர் செலுத்தும் அதிகப்பட்சக் கட்டணம்[விரைவுப் பேருந்து] ரூ15தான்.
எனவே, இந்தப் பெண் தொழிலாளிகளைக் கட்டணம் இல்லாமல் பயணிக்க அனுமதிப்பது[தொடங்கியவர் ஸ்டாலின்; மேலும் பல சலுகைகள் அளித்துத் தொடர்கிறார் ஜோசப்> இதனால் அரசுக்குப் பெரும் இழப்பு ஏற்படுகிறது; தவிர்க்க இயலாத நலத்திட்டங்களைச் செயல்படுத்துவதில் சுணக்கம் நேர்கிறது] தவறு. அனைத்துப் பெண்களையும்[நடுத்தரவர்க்கம் & மேட்டுக்குடி] அனுபதிப்பது தவறு மட்டுமல்ல, மாபெரும் குற்றமும் ஆகும்.
‘ஓசி’ப் பயணம் செய்யும் ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் நடத்துநர் வழங்கும் ஒரு சீட்டு 'பூஜ்ஜியக் கட்டண டிக்கெட்'> Zero-Fare Ticket / Zero Value Ticket’ என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.
உண்மையைச் சொன்னால், இதைப் பூஜ்ஜியக் கட்டணச் சீட்டு என்பதைவிடவும், ‘பெண்களைப் பிச்சைக்காரிகளாக அடையாளப்படுத்தி அவமானப்படுத்தும் கட்டணச் சீட்டு’ என்றே சொல்லத் தோன்றுகிறது!
================
***‘பயணக் கட்டணத்தைக் கணக்கிடுவதில் தவறு நேர்ந்து, இடுகை வெளியாகி ஒரு மணி நேரம் கழித்தே திருத்தம் செய்யப்பட்டது’ என்பதை வருத்தத்துடன் தெரிவிக்கிறேன். இனி, ‘நல்ல நேரம்’ பார்த்தே பதிவு எழுதுவது தொடங்கப்படும். ஹி... ஹி... ஹி!!!