//தாம்பூஷன் சிவதமாம் ஏவயஸ்வயஸ்யாம் பீஜம் மனுஷ்யா பவந்த்தீயான ஊரு உஷதி விஸ்ரயாதையஸ்யா முஷந்தஹா ப்ஷரே பஷேபம்...//
இது
வேதத்தில் சொல்லப்பட்ட
மந்திரம்.
ஒரு திருமண நிகழ்வில், கல்யாண மேடையில் பெண்ணையும் மாப்பிள்ளையையும் அமரவைத்து, இதைச் சத்தமாகச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார் புரோகிதர்.
இதைக் கேட்ட மணப்பெண்[சமஸ்கிருதம் தெரிந்தவள்; மகா துணிச்சல்காரியும்கூட] புரோகிதரிடம், "மந்திரத்தை நிறுத்துங்க" என்றாள்.
அதிர்ச்சியடைந்த புரோகிதரும் மந்திரம் சொல்வதை நிறுத்தி, "ஏன் நிறுத்தச் சொன்னாய்?" என்பது போல் அவளைப் பார்த்தார்.
"இந்த மந்திரத்தின் பொருள் உங்களுக்குத் தெரியும்தானே?" என்று கேட்டாள் அவள்.
"தெரியும்" என்றார் புரோகிதர்.
"சமஸ்கிருதத்தில் சொல்லும்போது எப்படிச் சத்தமாகச் சொன்னீங்களோ, அதே மாதிரி தமிழிலும் உரத்த குரலில் சொல்வீங்களா?" என்றாள்.
புரோகிதர் திகைத்தார்; சொல்ல மறுத்தார்.
மணமக்களை வாழ்த்த வந்தவர்களும் தமிழில் சொல்லுமாறு வற்புறுத்தினார்கள். புரோகிதர் பிடிவாதமாக மறுத்ததோடு திருமணத்தை நடத்தி வைக்காமலே அங்கிருந்து புறப்பட்டுப் போனார்.
மந்திரம் ஓதப்படாமல், வயதில் மூத்த ஒரு பெரியவர், பக்திப் பாடலொன்றைப் பாடிக்கொண்டே மணமகனிடம் தாலியைக் கொடுக்க மணமகனும் அதை மணமகள் கழுத்தில் கட்டினான்.
மந்திரத்தின் பொருள்.....
'நான்
அவளைக் கட்டிப்பிடிப்பேன்(அவளோடு
உறவு கொள்ளும் பொழுது)
அப்போது
எங்களது அந்தரங்கப் பாகங்கள் சரியாகப் பொருந்துவதற்கு, தேவதைகளே
நீங்கள் உதவ வேண்டும்.'
"இந்த
மந்திரத்தின் அர்த்தத்தை
இதைவிட நாகரீகமாகச் சொல்ல
முடியாது.
விளக்கமாக
நான் சொல்லியிருப்பேன்
என்றால் என்
மீதும் என் வயதின் மீதும்
உங்களுக்கு இருக்கும் மரியாதை
போய்விடும்" எனகிறார் இந்த நிகழ்ச்சியை விவரித்து எழுதிய அக்கினி கோத்திரம் தாதாச்சாரியார் அவர்கள்.
[மூலத்தின் பொருள் சிதையாத வகையில் கொஞ்சம் மாற்றங்கள் செய்து வெளியிடப்பட்டது இப்பதிவு]
======================================================================================