கண் மூடாமல் தியானம் செய்வது எப்படி?!

மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, அதை நம் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதற்கான பயிற்சிதான் 'தியானம்' என்கிறார்கள். ஆனால், உடம்பின் இயக்கத்தை முற்றிலுமாய்த் தவிர்த்து மனதை ஒருமுகப்படுத்துவது குறித்துத் தெளிவான விளக்கம் தந்தவர் எவருமில்லை.

தான் வழிபடும் கடவுள் பெயரை மட்டுமே நினைவில் இருத்தித் தொடர்ச்சியாக, குறிப்பிட்ட நேரம்வரை அதை உச்சரித்துக்கொண்டிருப்பது தியானம் என்கிறார்கள். ஆனால், கடவுள் பெயரை உச்சரிப்பதால் பயன் விளையும் என்பது இந்நாள்வரை உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.

தியானம் பற்றிச் சற்றே மனநிறைவு தருவதான ஒரு 'ஜென்' கதையை அண்மையில் படிக்க நேரிட்டது.

#சீனாவில் ஒரு ஜென் குரு வாழ்ந்துவந்தார்.

நீண்ட நேரம் கண் மூடித் தியானத்தில் ஆழ்ந்துவிடுவது ஜென் குருக்களின் வழக்கமாக இருந்தது. இதன் பொருட்டுத் தம் உறக்கத்தைத் தவிர்த்தலும் உண்டு.

ஆனால், மேற்குறிப்பிட்ட ஜென் குரு மட்டும் இதற்கு விதிவிலக்காக இருந்தார். 

''நீங்கள் ஒரு ஜென் குரு. மற்ற குருமார்களைப் போல நீங்கள் அமர்ந்த கோலத்தில் கண்மூடித் தியானம் செய்வதில்லையே, இது சரியா?'' என்று கேட்டார்கள் அவருடைய சீடர்கள்.

''கண்களை மூடிக்கொண்டு தியானம் செய்கிறேன் என்பவர்களால் எவ்விதப் பயனையும் பெறுதல் இயலாது; ஞானி ஆதலும் சாத்தியமில்லை'' என்று புன்னகைத்தவாறே சொன்னார் குரு.

''அவ்வாறாயின் தியானம் செய்வதென்பது ஒரு தவறான நம்பிக்கையா?'' -கேட்டார்கள் சீடர்கள்.

''தவறல்ல. எந்தவொரு செயலையும் 100% மனம் ஒன்றிச் செய்வதே தியானம். ஒவ்வொரு நாளும் நான் செய்கிற செயல்களை ஒருமித்த மனதுடன் செய்கிறேன். ஆடினாலும், ஓடினாலும், உணவு உண்டாலும், தேநீர் அருந்தினாலும், இவை போல எந்தவொரு செயலில் ஈடுபட்டாலும் சிறிதும் கவனச் சிதறல் இல்லாமல் செய்கிறேன். அதனால், முழு ஈடுபாட்டுடன் நான் செய்யும் செயல்களால் எதிர்பார்க்கும் பலன் கிடைக்கிறது. எனவே, தனியாகத் தியானம் என்று எதையும் நான் செய்வதில்லை'' என்றார்.

சீடர்கள் முழு மனநிறைவுடன் நன்றி சொல்லி அவரை வணங்கினார்கள்#
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
நன்றி: 'ஞானம் தரும் ஜென் கதைகள்' என்னும் தலைப்பில் கதைகளைத் தொகுத்தளித்த 'அம்பிகா சிவம்' அவர்களுக்கு. ('கிளாசிக் பப்ளிகேசன்ஸ்', சென்னை - 600 108.)

இவர்களைக் கடவுள் 100% தண்டிப்பார்?!?!

நாமக்கல் அருகேயுள்ள, மோகனூர் காந்தமலை முருகன் கோயில் எதிரில், சிவமகனூர் அருவுரு திருவுரு சித்தர் பீடங்கள் உள்ளன. இவற்றுக்கான 'நன்னீராட்டு விழா' 30.11.2018 அன்று நடந்திருக்கிறது.

தமிழகத்திலுள்ள ஆயிரக்கணக்கான கோயில்களில், இன்றளவும் 'தெய்வ பாஷை'[?]யான சமற்கிருதத்தில்தான் வழிபாடு நிகழ்த்தப்படுகிறது. உலக அளவில், தாய்மொழிப் பற்றில் தலைசிறந்தவர்கள்[ஹி...ஹி...ஹி!] என்று புகழப்படும் தமிழர்கள் இதனை எதிர்த்துப் போராடாததால், தமிழ்நாட்டில் ஆங்காங்கே அவ்வப்போது நிகழ்த்தப்பெறும் கும்பாபிஷேக[குடமுழுக்கு...தமிழ் பிழைத்துப்போகட்டும்!] நிகழ்வுகளில், சமற்கிருதத்தில் வேதமந்திரங்கள் ஓதப்படுகின்றன.

கடவுள்/கடவுள்கள் விரும்புவதும் வடமொழியிலான வழிபாடே என்பதைக் கல்தோன்றி மண்தோன்றாக் காலத்துத் தோன்றிய பரம்பரையில் வந்த பச்சைத் தமிழர்கள் ஆணித்தரமாக நம்புகிறார்கள் போலும்!

இன்றெல்லாம் கடவுளராகப் போற்றப்படும் சித்தர்களுக்கான பீடங்களுக்கு.....

தமிழ்நாட்டிலுள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்து மக்கள், தமிழ் முறைப்படி நன்னீராட்டு விழா நடத்தியிருக்கிறார்கள் என்பது வியப்பூட்டுவதும் மகிழ்வூட்டுவதுமான அரிய செய்தியாகும்[காலைக்கதிர் நாளிதழ், 01.11.2018].

அபிஷேகம், ஆராதனை போன்றவற்றைத் தவிர்த்து, தமிழ் முறைப்படி நன்னீராட்டு விழா நிகழ்த்திய சிவமகனூர் ஊர் மக்களைப் பாராட்டுவோம்.

சில நூறுகளை உள்ளடக்கிய இந்த ஊர் மக்களைப் பார்த்தாவது, ஏழு கோடிக்கும் மேற்பட்ட எண்ணிக்கையிலான தமிழர்கள் திருந்துவார்களா?!

காத்திருப்போம்.