செவ்வாய், 13 அக்டோபர், 2015

பலன் தருமா புதுகைத் தமிழ்ப்பதிவர் திருவிழா?! - ஒரு நடுநிலை ஆய்வு.

‘பலன்’ என்னும் சொல், நற்பலன், தீப்பலன் எனும் இரண்டையும் உள்ளடக்கியது. முதலில், நல்ல பலன்களைப் பட்டியலிடுகிறேன். பின்னர் தீய பலன்களுக்கான பட்டியல்.....!


புதுகைப் பதிவர் திருவிழாவால் விளைந்த நல்ல பலன்கள்:

ஒன்று:
இந்த விழாவில் 300க்கும் மேற்பட்ட பதிவர்கள் பேரார்வத்துடனும் ஒத்த உணர்வுடனும் கலந்துகொண்டு,  ‘தமிழ் வாழும்; வளரும்’ என்ற நம்பிக்கையைத் தமிழ் ஆர்வலர்களின் மனங்களில் அழுத்தமாகப் பதிந்திருக்கிறார்கள்.

திருவாளர்கள் கவிஞர் நா.முத்துநிலவன்,  வலைச்சித்தர் திண்டுக்கல் தனபாலன், கவிஞர் மு.கீதா, கவிஞர் தங்கம்மூர்த்தி, ஜெயலட்சுமி, பொன்.கருப்பையா, கு.ம.திருப்பதி, குருநாத சுந்தரம், வைகறை, செல்வா, மது கஸ்தூரி ரெஙகன், ஸ்ரீமலையப்பன், கார்த்தி, அ.பாண்டியன், மாலதி, ரேவதி, சோலச்சி, உள்ளிட்ட 25க்கும் மேற்பட்ட விழாக்குழுவினரின் கடுமையான உழைப்பு, பெரும் எண்ணிக்கையிலான பிற பதிவர்களையும் தமிழுக்காக உழைக்கத் தூண்டும் வகையில் அமைந்தது.

இரண்டு:
போட்டி அறிவிக்கப்பட்ட சில நாட்களில், தரமான 260 படைப்புகள் இடம்பெற்றது. [அடுத்து வரும் போட்டிகளில் இந்த எண்ணிக்கை அதிகரிக்கும்]

மூன்று:
இணையத்தில் இன்றைய தமிழின் நிலை பற்றியும் அதன் வளர்ச்சி பற்றியுமான சிறந்த ஆய்வுக் கட்டுரைகளின் வரவு.

நான்கு;
தமிழ்நாடு அரசைப்[தமிழ் இணையக் கல்விக் கழகம்] பங்குகொள்ள வைத்ததன் மூலம், இணையத் தமிழ் வளர்ச்சியில் அது ஆற்ற வேண்டிய அரிய பெரும் பணிகளை நினைவூட்டியது.

ஐந்து:
மிகச் சிறப்பாக விழாவை நடத்தியதன் மூலம், நாளிதழ்களில் இது செய்தியாக வெளிவர, இணையத் தமிழ் குறித்துப் பொதுமக்கள் ஓரளவுக்கேனும் அறிய நேர்ந்தது.

ஆறு:
முகம் அறியா நிலை மாறி, தமிழ்ப் பதிவர்கள் நேரில் சந்தித்துத் தத்தம் உணர்வுளைப் பரிமாறிக் கொண்டதன் மூலம், தமிழின் மீதான அவர்களின் பற்று அழுத்தம் பெற்றிருப்பது.

ஏழு:
விழாவில் சிறப்புரை ஆற்றிய அறிஞர்கள், சுயபுராணம் வாசிக்காமல், தமிழின் வளர்ச்சி குறித்து மட்டுமே சிறப்பான ஆலோசனைகளை வழங்கியது; தொடர்ந்து தமிழ்ப்பணி ஆற்றுவதாக அறிவித்தது.

எட்டு:
தமிழ் வளர்ச்சி குறித்த இந்த விழாவில் இனிய தமிழ் பயன்படுத்தப்பட்டது.

ஒன்பது:
இணையத் தமிழ் வளர்க்கும் முயற்சியைத் தமி்ழ்ப் பதிவர்கள் தொடர்ந்து மேற்கொள்வார்கள் என்னும் நம்பிக்கையைத் தமிழ் மனங்களில் முகிழ்க்கச் செய்தது.

பத்து:
தமிழ் வளர்ச்சி குறித்த ஆலோசனைகளைப் பெற்றுத் தமிழ் வளர்ச்சிக்கான புதிய திட்டமிடுதலை நீச்சல்காரன் அவர்கள் மேற்கொண்டிருப்பது.

கொசுறு பலன்: “நான் விழாவில் கலந்துகொள்ளத் தவறிவிட்டேனே” என்று என் போன்ற பல பதிவர்களை ஏங்கச் செய்ததோடு, “அடுத்து நடைபெறும் விழாவில் அவசியம் கலந்துகொள்வேன்” என்று சபதம் செய்ய வைத்தது.


தீய பலன்கள்:
எதுவும் தென்படவில்லை.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

சந்தடிசாக்கில், இந்த வாரக் குங்குமத்தில்[19.10.2015] வெளியான என் கதையை இங்கு பதிவு செய்கிறேன்[புகழாசைதான்!]. என் கதை என்றால் முகம் சுழிக்காதவரா நீங்கள்? படியுங்கள்.


தலைப்பு:                                               கணக்கு

“கலை, கடைவீதி போய்ப் பரிசுப் பொருள் வாங்கிட்டுப் போகணும். பெங்களூர் போய்ச் சேர குறைஞ்சது மூனு மணி நேரம் ஆகும். புறப்படு சீக்கிரம்” என்றார் சிவாச்சலம்.

“ரெண்டு பேர் எதுக்கு? நீங்க மட்டும் போய் வாங்களேன்” என்றாள் கலையரசி.

“ஏன் நீயும் வந்தா என்னவாம்?”

“நம்ம வீட்டுக் கல்யாணங்களுக்கெல்லாம் சாமியப்பன் மட்டும்தான் வந்துட்டுப் போனார்.”

“அதனாலென்ன, அவங்க வீட்டுக் கல்யாணத்துக்கு நாம ரெண்டு பேருமே போகலாம். தப்பில்ல.”

“கிஃப்ட் வாங்கணும்னு சொன்னீங்க. அவர் நம்ம கோபிகா கல்யாணத்துக்கும் சரி, ரெண்டு பசங்க கல்யாணத்துக்கும் சரி வெறும் கையோடுதான் வந்தார். மொய்கூட வைக்கல.” -தன் விருப்பமின்மைக்கான காரணத்தை முன்வைத்தாள் கலையரசி.

“அதெல்லாம் சரி.....இப்ப அவருடைய ஒரே பையனுக்குக் கல்யாணம். முதல் தடவையா அவர் வீட்டு விசேஷத்துக்குப் போறோம். கல்யாணத்துக்குன்னு போற வகையில் நமக்கு ஒரே போக்குவரத்துச் செலவுதான். அவர் மூனு தடவை வந்து போயிருக்கார். அதிகச் செலவு. அது மட்டுமில்லாம, இது மாதிரி விசேஷங்களுக்குப் போறதால சொந்தபந்தங்களுக்கிடையே உறவு பலப்படும். இதிலெல்லாம் வரவு செலவுக் கணக்குப் பார்க்கக் கூடாதும்மா” என்றர் சிவாச்சலம்.

 “கிஃப்ட் வாங்கிட்டே போகலாங்க!” என்றாள் கலையரசி.
*****************************************************************************************************************************************************

நன்றி: குங்குமம் வார இதழ்.


                                          








வெள்ளி, 9 அக்டோபர், 2015

நவக்கிரகக் கடவுள்களின் அவதாரக் கதைகள்! [ஜோதிடப் பிரியர்களுக்கு!!]

“ஜோதிடம் ஓர் அறிவியல் கலையே” என்று  வாதிடும் இன்றைய ஜோதிடர்கள் பலரும், நவக்கிரகங்களைக் கடவுள்களாக உருவகித்தே ஜாதகம் கணித்துப் பலன் சொல்லுகிறார்கள். 

நவக்கிரகங்கள் கடவுள்களா?

இந்தக் கடவுள்களின் அவதாரம் பற்றிய வேதபுராணக் கதைகளை இங்கே தொகுத்திருக்கிறேன். படித்து முடித்து, இவர்களெல்லாம் கடவுள்களா என்பதை நீங்களே முடிவு செய்யுங்கள்.

சூரியன்
இந்தக் கடவுள், காசியப முனிவருக்கும் ‘அதிதி’ என்கிற பெண்ணுக்கும் மகனாகப் பிறந்ததால், ‘ஆதித்தன்’[சூரியனின் வேறு பெயர்] என்ற பெயரைப் பெற்றான் [பாரதம்]. அதிதி 12 சூரியன்களைப் பெற்றதாகவும்  ஒரு சூரியனே மாதந்தோறும் வேறு வேறு கோலம் பூணுவதாகவும் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

[சூரியன் தோன்றுவதற்கு முன்பே காசியபர் போன்ற மானுடர்கள் தோன்றியது எப்படி என்று கேள்வி கேட்கத் தோன்றுகிறது எனக்கு. உங்களுக்கு?]

மார்க்கணடேய புராணம் சொல்லும் இன்னொரு கதை.....

இருள் மயமான இந்த அண்டத்தைப் பிரமன் பிளந்தான்[எதற்கு?]. அப்போது ‘ஓம்’ என்ற ஒலி உண்டாயிற்று. அந்த ஒலியிலிருந்துதான் சூரியன் தோன்றினான். 

[கற்பனையானவை எனினும் மேற்கண்ட கதைகள் சுவாரசியமானவை என்பதில் சந்தேகமில்லை].

சந்திரன்
வில்லிபுத்தூரார் சொல்கிறார்: “எங்கள் இறைவனாகிய திருமாலின் இருதயத்திலே பிறந்தவன் இவன்; நாள்தோறும் வானில் உள்ள நட்த்திர மங்கையரைக் கூடிக் குலபுபவன்.....”

இவனின் பிறப்பை விவரிக்கும் இதனினும் சுவையானதோர் அதிசயக் கதை.........

‘அத்திரி’ என்னும் பெயர் கொண்ட முனிவர் தவம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, அவரிடமிருந்து வெளிப்பட்ட ‘விந்தணு’அவரின் உள்ளுறுப்புகள் வழியாக மேல் நோக்கிச் சென்று அவரின் கண் வழியாக வெளிப்படலாயிற்று.

அதனைக் கண்ணுற்ற இந்திரன், ஒரு பெரிய யோகியின் விந்தணு வீணாவதைத் தவிர்க்க, அதைத் தன் கரங்களில் ஏந்திப் பக்குவமாய் ஒரு பாத்திரத்தில் சேமித்துத் தன் [இந்திர]விமானத்தில் வைத்துப் பாதுகாத்து வந்தான். அவ்விந்தணுவே காலப்போக்கில் சந்திரனாய் உருக்கொண்டது.

செவ்வாய்
‘அங்காரகன். எனப்படும் செவ்வாய்க்கு, ‘மங்களன்’, ’ ‘குஜன்’ முதலான வேறு பெயர்களும் உண்டு.

சிவபெருமான் உமையம்மையைப் பிரிந்திருந்த காலத்தில், ஒரு நாள், அவரின் நெற்றிக் கண்ணிலிருந்து வேர்வை வெளிப்பட்டுப் பூமியில் விழுந்தது. அந்த வியர்வையே பின்னர் சந்திரனாக உருவெடுத்தது. இவனை நிலமகள் வளர்த்து ஆளாக்கினாள். என்றிவ்வாறாகப் புராணங்கள் கதைக்கின்றன.

[மனித உயிர்கள் தோன்றுவதற்கு விந்தணு தேவைப்படுகிறது. ஆனால், தேவர்களின் பிறப்புக்கு வெறும் வியர்வையே போதும் போலிருக்கிறது!]

பாரத்துவாச முனிவரின் விந்தணுவிலிருந்து சந்திரன் தோன்றினான் என்பதும் மற்றுமொரு புராணக்கதைதான்!

புதன்
‘தாரை’ என்பவள் குருபகவானின் மனைவி. இவள் சிலகாலம் சந்திரனின் அழகில் கிறங்கி மயங்கி, அவனுடன் தாம்பத்திய சுகத்தை அனுபவித்தாள்; கருவுற்றாள்.

கருவுற்ற நிலையில் மீண்டும் குருபகவானோடு இணைந்து இல்லற இன்பம் துய்க்கலானாள். இந்நிலையில் புதனைப் பெற்றெடுத்தாள்.

‘குழந்தை யாருக்குப் பிறந்தது?’ என்ற ஐயம் பலருக்கும் எழவே, “இக்குழந்தைக்குச் சந்திரனே தந்தையாவான்” என்று அறிவித்தாளாம் தாரை.

[தேவருலகில் எந்த அளவுக்குப் பெண்ணுரிமை போற்றப்பட்டிருந்தது பார்த்தீர்களா?]

இந்த உண்மையைப் பலரும் அறியும் வகையில் பிரமதேவனேஅறிவிப்புச் செய்ததாகவும் புராணங்கள் சொல்லுகின்றன.

பிருகஸ்பதி [எ] வியாழ பகவான்
தேவர்களுக்கெல்லாம் ஆசானாக விளங்கிய ‘குரு’வைத்தான் இவ்வாறு அழைப்பார்கள். இச்சொல்லுக்கு ‘அறிவில் சிறந்தவன்’ என்பது பொருள்.

பிரமதேவனின் பிரியத்திற்குரிய புத்திரர்களில் ஒருவரான ஆங்கீரச முனிவரின் மகன் இவன். தாய் பெயர் சிரத்தா தேவி.

பிருகஸ்பதி பொன் வண்ண மேனி கொண்டவராம். நான்கு திருக்கரங்களை உடையவராம்.

சுக்கிரன்
இவர் பிருகு முனிவரின் திருமகனாக உதித்தவர்; அசுரர்களின் குரு.

முழுமுதல் கடவுளான சிவபெருமானின் திருவயிற்றில் தங்கியிருந்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் தவம் புரிந்த அதிசயப் பிறவி இவர்! இயல்பான தன் உடலிலிருந்து வெளி்யேறி, அந்தணன், அரசன், வேடன், மலைப்பாம்பு என்று பல உருவங்கள் பெற்று அலைந்து திரிந்து ஞானம் பெற்று, காலனின் ஆணையால் அசுரர்களுக்குக் குருவானான் என்பது கதை.

சனி
இவன் சூரியனின் மகனாவான்.

சூரியன், சஞ்ஞிகை என்பாளை மணந்து மூன்று பிள்ளைகளைப் பெற்றான்.
சூரியனிடமிருந்து வெளிப்பட்ட சூட்டைத் தாங்கும் சக்தியில்லாத சஞ்ஞிகை, தன் நிழலையே ஒரு பெண்ணாக்கி அங்கே விட்டுவிட்டுத் தன் தந்தையிடம் சென்றாள்.

அந்த நிழல் பெண்ணுடன்  சூரியன் புணர்ந்ததால் பிறந்தவனே ‘சனி’ ஆவான்.

ராகு & கேது
‘விப்பிரசித்தி’ என்னும் அசுரனுக்கும் ‘சிம்ஹிகை’ என்பவளுக்கும் மகனாகப் பிறந்தவன் ராகு.

அசுரரும் தேவரும் பாற்கடலைக் கடைந்ததால் கிடைக்கப் பெற்ற அமுதத்தை அசுரர்கள் பருகுவதைத் தடுக்க நினைத்தார் திருமால். மோகினியாக வடிவெடுத்து, இனிமையாகப் பேசி, எல்லோரையும் வரி்சையில் அமரச் சொன்னார். வரிசையில் முந்துவதற்கு அசுரர்கள் முண்டியடித்த நிலையில் தேவர்களுக்கு மட்டும் அமுதம் வழங்கினார். இதைக் கண்ணுற்ற ராகு, தேவ உருக்கொண்டு அமுதம் பெற்றுப் பருகினான். உண்மை வெளிப்பட்டபோது, திருமாலின் சக்ராயுதத்தால் அவன் தலை துண்டிக்கப்பட்டது.

தலையுடன் இரண்டு கைகளும் சேர்ந்து விழுந்தன.மற்றொரு பகுதி ஒரு தேசத்தில் விழுந்தது. அமுதம் பருகிய காரணத்தால் ராகு சாகாமல் இரு வேறு உருவங்களில் ராகுவாகவும் கேதுவாகவும் வளர்ந்தான்.

இவன் சூரிய சந்திரர்கள் மீது பகை கொண்டு அவர்களைப்பீடிக்கத் தொடங்கினான். கிரகணம் என்பது இதுதான்.

உண்மையில், ராகு கேது என்னும் பெயர்களில் கிரகங்கள் இல்லை. இவற்றைச் ‘சாயாக் கிரகங்கள்’ என்று சொல்லி ஜோதிட வல்லுநர்கள் சமாளிக்கிறார்கள்.