புதன், 14 ஏப்ரல், 2021

'குமுதம்' இதழில் ஒரு 'குப்பைமேனி'க் கட்டுரை!!!

முன்னொரு காலத்தில், இருபதுக்கும் மேலான என் ஒ.ப.கதைகளை வெளியிட்ட 'குமுதம்' வார இதழ், எப்போதிருந்து என் கதைகளை நிராகரிக்கத் தொடங்கியதோ அப்போதிருந்தே அதைக் காசு கொடுத்து வாங்குவதை நிறுத்திவிட்டவன் நான். ஓசியில் கிடைத்தால்[ஹி...ஹி...ஹி!] மட்டும் ஒரு முறை வாசிப்பதுண்டு.

சற்று முன்னர், தினமலர் இணையப் பக்கங்களைப் பார்வையிட்டுக்கொண்டிருந்தபோது, குமுதம் இதழில் வெளியானதொரு[2013இல்] தரமான கட்டுரையை அது எடுத்தாண்டிருப்பதை அறிந்து இன்ப அதிர்ச்சிக்கு உள்ளானேன்.[https://www.dinamalar.com/supplementary_detail.asp?id=17400&ncat=18].

குமுதத்திலா இப்படியொரு அரிய படைப்பு என்று வியந்த நான் உங்களின் வாசிப்புக்காக அதை இங்கே பதிவு செய்கிறேன். குமுதத்துக்கும் தினமலருக்கும் என் நன்றி.

கட்டுரை:

'டெல்லி மருத்துவமனை தொட்டு, எல்.கே.ஜி. மாணவி வரையிலான பாலியல் பலாத்காரங்களுக்குக் காரணம் என்ன? இதுதான் இன்றைக்கு எல்லாத் தரப்பு மக்களாலும் கேட்கப்படும் கேள்வி. அவர்கள் மனதளவில் உணர்ச்சிகளை அடக்க முடியாமல் போவதுதான் காரணம் என்பது பலருக்கும் புரிகிறது. ஆனால் அதை அடக்குவதற்கான வழிமுறைகள் தெரியாததுதான் அதற்குக் காரணம் என்பதும் மறுக்க இயலாத உண்மை.

சரி, உணர்ச்சி என்றால் அது காமம் மட்டும்தானா?

நாம் எதிர்கொள்ளும்... உணரும் உணர்வுகள் எல்லாமே உணர்ச்சிகள்தான். அன்பு, பாசம், கோபம், சினம், ஆனந்தம், இன்பம், துக்கம், ஆசை, காமம், வெறுப்பு, விரக்தி, பயம் என்று உணர்ச்சிகளுக்கு ஒரு பட்டியல் தயாரித்தால் அது நீண்டுகொண்டே போகும்.

இவை எல்லாமே இருந்தால்தான் ஒருவன் முழு மனிதன் ஆகிறான். இந்த உணர்ச்சிகளின் தாக்கம் ஆளாளுக்கு மாறுபடும்.

இவற்றில், நம் மீது பெருமளவில் ஆதிக்கம் செலுத்துவது 'காமம்' என்று சொல்லலாம்.

ஆணோ பெண்ணோ ஏதாவது ஒரு தருணத்தில் காம வயப்படுவது தவிர்க்க முடியாதது. தக்க துணையுடன் இணைவதுதான் அதற்கு ஒரே வடிகால்.

செக்ஸ் உணர்ச்சி அளவோடு இருக்கும் பட்சத்தில் உடலுக்கும் மனதிற்கும் நல்லதுதான். பெரிய பெரிய கற்பழிப்புக் குற்றங்கள் காம உணர்வுகளை அடக்க முடியாதவர்களால்தான் நிகழ்ந்தேறியுள்ளன.

காம உணர்ச்சிகளை அடக்கி ஆண்டால் அதன் விளைவுகள் என்னவாக இருக்கும்?

காம உணர்ச்சிகளை அடக்கினால் மன நோய்,  தலைவலி,  திடீர்க் காய்ச்சல், மூட்டுகளில் வீக்கம், இடுப்பு வலி, உடல் பலவீனம், உடல் இளைப்பு, மயக்கம், நடுக்கம், மார்புவலி,  இதயநோய் என்று ஏராள பாதிப்புகளுக்கு நாம் உள்ளாவோம்.

ஆனால் காமம் என்பது நிலையானது அல்ல என்பதைப் புரிந்து கொண்டால் காம உணர்ச்சியிலிருந்து எளிதில் விடுபட முடியும்.

முருங்கைக்கீரை, முருங்கைக்காய், வெள்ளைப்பூண்டு, வெங்காயம் ஆகியவற்றை உண்டால் காம உணர்வு அதிகரிக்கும் என்று சொல்லப்படுகிறது. ஆனால் எந்த ஆய்விலும் இது நிரூபிக்கப்படவில்லை. அதேபோல் வெள்ளரிக்காய், முட்டைக்கோஸ், புதினா, கொத்தமல்லி ஆகியவற்றிற்குக் காம உணர்வுகளைக் கட்டுப்படுத்தும் திறன் இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். இதிலும் உண்மை இல்லை.

நம் நாட்டில், உப்பு, காரம் போன்றவை இல்லாத உணவுகளை மட்டுமே உண்டு வாழ்ந்த  துறவிகள், பூசாரிகள், சன்னியாசிகள் எல்லாம் பட்ட பாட்டை... படும் பாட்டை இந்த நாடே அறியும்.

எந்தவிதமான உடல் உழைப்பும் இல்லாமல் விதவிதமான உணவுகளை வகை தொகை இல்லாமல் உண்பவர்களுக்கு செக்ஸ் ஹார்மோன்கள் அதிகளவில் உற்பத்தியாவது உறுதி.

உணர்ச்சிகளில் இருந்து விடுபடுவதற்கான எளிமையான வழிகள்:

பொதுநலத் தொண்டு: வாரத்தில் ஓரிரு நாட்களில் சில மணி நேரங்களை ஒதுக்கி, பொது மருத்துவமனைகளுக்குச் சென்று அங்குள்ள நோயாளிகளுக்குப் பணிவிடை செய்து பாருங்கள். நோயாளிகளின் நிலையைக் கவனித்த எவருக்கும் காம இச்சை தலைதூக்காது. மாறாக, ஒரு மகத்தான சேவை செய்த மனநிறைவு கிட்டும்.

உடற்பயிற்சி: காமத்தை உற்பத்தி செய்யும் ஹார்மோன்களை அடக்கி, உடலை இலகுவாக்கும் வேலையை உடற்பயிற்சி மூலமே செய்ய முடியும்.

வீட்டுத் தோட்டம் அமையுங்கள். நிலத்தைத் தோண்டுவது, பாத்தி போடுவது, செடிகளுக்குத் தண்ணீர் ஊற்றுவது என்று நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் செய்யுங்கள். செடிகள் வளர வளர உங்கள் மனதில் ஏற்படும் நல்ல மாற்றங்களை நீங்களே உணர்ந்து கொள்வீர்கள்.

இசை: இசையைக் கேப்டதைவிட, அதை இசைக்கக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் காமத்திற்கான பெரும் வடிகாலாக அது அமையும்.

புத்தகம் படித்தல்: ஆன்மிகம் உட்பட நல்ல தரமான எந்த நூலையும் வாசியுங்கள். வாசிக்க வாசிக்க உங்கள் காமம் கரைந்து போகும்.

நண்பர்களிடம் பகிருங்கள்: அடிக்கடி காம வயப்படுபவர்கள் கூச்சப்படாமல் நண்பர்கள், உறவினர்களிடம் அதைப் பகிர்ந்துகொண்டு ஆலோசனை கேளுங்கள். உங்கள் பிரச்னைக்குத் தீர்வு இதில்தான் கிடைக்கும்.

மதுவுக்கு அடிமையாகாதீர்கள்: மது மயக்கம் காம உணர்வாக இருந்தாலும், எந்த உணர்ச்சியாக இருந்தாலும் அதை அதிகப்படுத்தும். 

- இரா. மணிகண்டன்'

===================================================================================

குப்பையில் முளைக்கும் 'குப்பைமேனி' மருத்துவக் குணம் கொண்டது.


செவ்வாய், 13 ஏப்ரல், 2021

எழுத்தாளனுக்கு எத்தனைக் கொம்புகள்?!

ஒரு விருது வழங்கும் விழாவுக்குக் காரில் சென்றுகொண்டிருந்தார் எழுத்தாளர் நீதிவாணன்.

அந்த நகரத்தின் முக்கியக் கடைவீதியைக் கடந்தபோது அந்த அசம்பாவிதம் அவர் கண்ணில் பட்டது.

நான்கு ரவுடிகள் ஓர் இளம் பெண்ணைக் கடத்தும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள்.

“ஐயோ... என்னைக் காப்பாத்துங்க... காப்பாத்துங்க” என்று அவள் அபயக் குரல் எழுப்பி, அவர்களிடமிருந்து விடுபடப் போராடிக்கொண்டிருந்தாள்.

அவளைப் பாதுகாக்க எவருமே முன்வரவில்லை!

அவள் கடத்தப்பட்டாள்!

நீதிவாணன் விழா நடக்கும் இடத்திற்குப் புறப்பட்டார்.

விழா தொடங்கியது.

வரவேற்புரை நிகழ்த்த ஒருவர் முன்வந்தார்.

அவரைக் கையமர்த்திய நீதிவாணன், "என் எழுத்தைப் பாராட்டி எனக்கு விருது வழங்கவே இந்த விழா ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. விழா நடத்தும் குழுவினரிடம் என் ஒப்புதலையும் தெரிவித்திருந்தேன். சற்று முன்னர் நடந்த ஒரு அவலம் என் மனதை வெகுவாகப் பாதித்துவிட்டது. அதை உங்களுக்குத் தெரிவிப்பது என் கடமை. 

மக்கள் நடமாட்டம் மிகுந்த கடை வீதி வழியாக நான் வந்துகொண்டிருந்தபோது, நான்கு ரவுடிகள் ஒரு இளம் பெண்ணைக் கடத்தும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள். ஆதரவற்ற நிலையில், உதவி கேட்டுக் கூச்சலிட்டு அந்தப் பெண் அலறித் துடித்துக்கொண்டிருந்தாள். சூழ்ந்துநின்ற அத்தனை பேரும் வேடிக்கை பார்த்தார்கள். நானும்தான். 

அவளைக் காப்பாற்றுவதற்கான சிறு முயற்சிகூட மேற்கொள்ளப்படவில்லை.

'காவல்துறைக்குத் தகவல் போயிருக்குமா? விரைந்து செயல்பட்டு, கடத்தப்பட்ட பெண்ணை மீட்பார்களா?' என்று எனக்கு நானே கேள்விகள் கேட்டுக்கொண்டு இங்கு வந்து சேர்ந்தேன்.

விழா மேடையை நெருங்கும்போது புதியதொரு கேள்வி என் நெஞ்சை அரிக்கலாயிற்று.

'சமுதாயத்தைத் திருத்தப் பலரும் எழுதுகிறார்கள். நானும் எழுதுகிறேன். எழுத்துக்களால் விளைந்த பயன் என்ன?' என்பதுதான் அந்தக் கேள்வி.

எங்களின் எழுத்து ரவுடிகளைத் திருத்தவில்லை; கோழைகளைத் தைரியசாலிகளாக மாற்றவில்லை. நாங்கள் எழுதியதும் எழுதிக்கொண்டிருப்பதும் எங்களைப் பிரபலப்படுத்தவும் பணம் சம்பாதிக்கவும்தானா?

'ஆம்' என்றால், எந்தவொரு எழுத்தாளனும்,  'நான் எழுத்தாளன்' என்று சொல்லித் திரிவதை இனிமேல் தவிர்க்க வேண்டும்; விருதுகளையும், பரிசுகளையும், பாராட்டுகளையும் முற்றிலுமாய்ப் புறக்கணிக்க வேண்டும்" என்று பேசி முடித்த நீதிவாணன், கொஞ்சம் வினாடிகள் கழித்துச் சொன்னார்: 

"நீங்கள் மிக விரும்பி எனக்கு வழங்கவிருந்த விருதை ஏற்க இயலாமைக்கு என்னை மன்னியுங்கள்.

விடை பெறுகிறேன். நன்றி."

அனைவருக்கும் கைகூப்பி வணக்கம் சொல்லி மேடையிலிருந்து இறங்கி நடக்கலானார் நீதிவாணன்.