திங்கள், 23 செப்டம்பர், 2019

தியானமாம் தியானம்!!!

மேற்கண்ட செய்தி அதன் கீழ் இடம்பெற்றுள்ள ‘சகஜ தீபம்’ என்னும் இதழில் வெளியானது.

ஆன்மிகத்துடன் இரண்டறக் கலந்தது தியானம். ஆன்மிகச் சொற்பொழிவு நிகழ்த்துபவர்கள் தியானம் பற்றிக் குறிப்பிடத் தவறுவதே இல்லை.

அதென்ன தியானம்?

தியானம் என்னும் சொல்லை நாம் அறிந்திருக்கிறோமே தவிர, அதைச் செய்யும் முறையை ஆன்மிகர்கள் எவரும் புரியும் வகையில் சொன்னதில்லை என்பதே என் எண்ணம்.

சத்குரு[?] ஜக்கி வாசுதேவ் சொல்கிறார்.....

‘தியானம் என்பதன் நோக்கம் எது நீங்கள் இல்லையோ அவற்றிலிருந்து உங்களைத் தனியே பிரித்தெடுப்பதுதான். இந்த உடல் என்பது உணவின் குவியல், இது நீங்கள் அல்ல. எனவே தியானத்தில் அமர்ந்திருக்கும் போது, நான் உடல் அல்ல என்பதைத் தெளிவாக உணர்கிறீர்கள். மனம் என்பதும் வெளியிலிருந்து சேர்ந்த பதிவுகளின் குவியல்தான். உங்கள் குடும்பம், பெற்றோர், சென்று வந்த பள்ளி, செய்யும் வேலை என்பவற்றைப் பொறுத்தே உங்கள் மனம் இருக்கிறது. இது உங்கள் மனமல்ல. இது நீங்கள் சமூகச்சூழலின் மூலம் சேகரித்த ஒன்று. எனவே நீங்கள் மனமல்ல என்ற தெளிவான இடைவெளி[?]யைக் காண்கிறீர்கள்’

‘உடல் நீங்கள் அல்ல’ என்கிறார் வாசுதேவ். மூளையை உள்ளடக்கிய ஒட்டுமொத்த உடம்புதான் நாம். எனவே, உடம்பு வேறு; நாம் வேறல்ல என்பது தெளிவாகிறது. இது அவருக்குப் புரியாமல் போனது ஏன் என்று புரியவில்லை.

‘மனம்’ என்பது வெளியிலிருந்து சேர்ந்த பதிவுகளின் குவியல்’ என்கிறார் ஜக்கி. 

மனம் என்பது இன்றளவும் அறிவியல் மூலம் நிரூபிக்கப்படவில்லை என்பது மறுக்க இயலாத உண்மையாகும். நம்மை இயக்குவதும், அதன் மூலம் பெறும் அனுபவங்களைத் தன்னுள் பதிவு செய்வதும் மூளைதான்.

மனம் உங்கள் மனமல்ல என்கிறார் சத்குரு. அதாவது, உங்கள் மூளை உங்களுடையதல்ல என்கிறார். இதனை எவ்வகையிலும் ஏற்றுக்கொள்ளுதல் இயலாது.

இவரைப் போல்தான் ஏனைய ஆன்மிகவாதிகளும் நம்மைக் குழப்பத்தில் ஆழ்த்துகிறார்களே தவிர தெளிவான விளக்கம் தந்தவர் எவருமில்லை.

தான் வழிபடும் கடவுளின் பெயரைத் திரும்பத் திரும்ப உச்சரிப்பதைச் சிலர் தியானம் என்கிறார்கள். மனதைப் போலவே கடவுளும் வெறும் அனுமானம்தான் என்பதால் அதனாலும் பயன் விளைவது சந்தேகத்திற்கு அப்பாற்பட்டதல்ல..

‘சகஜதீபம்’ காரர்.....

‘உணர்தலைக் கடந்து இருப்பு நிலைக்குத் திரும்புகிறோம்’ என்கிறார். அதென்னய்யா இருப்பு நிலை? அதிலிருந்து பின் அதுவாகவே ஆகிறோமாம். எதுவாக?

ஒரு தடவை படித்தால் புரியாது என்று பலமுறை படித்தால் நம் மண்டை காயும்; கலங்கும்; சிந்திக்கும் திறனை இழப்போம். இந்த ஆன்மிகர்கள் வற்புறுத்தும் தியானத்தின் மூலம் நாம் பெறும் பயன் இது மட்டுமே!

அமைதியான சூழலில்.....

‘இதைச் சாதிப்பேன்...சாதிப்பேன்...சாதிப்பேன்’ என்பது போல, குறிப்பிட்ட கால அவகாசத்தில்  மனத்தளவில் உறுதிமொழி எடுப்பதால் மட்டுமே பயன் விளையக்கூடும் என்பது என் நம்பிக்கை.
=======================================================================

சனி, 21 செப்டம்பர், 2019

'ஆண் புத்தி அரைப்புத்தி’...[பொழுதுபோக்கு]

“பக்கத்துத் தெரு சேதுவோட பெண்டாட்டி தாமரை வந்திருந்தா. ரொம்ப நேரம் காத்திருந்துட்டுப் போய்ட்டா”என்றாள் சவீதா.

கம்பெனி வேலையாக, வெளியூர் போய்விட்டுக் காலையில்தான் ஊர் திரும்பியிருந்தான் புவியரசு.

“அவள் எதுக்கு என்னைப் பார்க்கணும்? கேட்டியா?” என்றான்.

“கேட்டேன். நாலு நாள் முந்தி, தண்ணியடிச்சிட்டுத் தெருவோரம் விழுந்து கிடந்த அவ புருஷனை வீட்டில் கொண்டுபோய்ச் சேர்த்தீங்களாம். அதுக்கு நன்றி சொல்லிட்டுப் போக வந்தா.”

“சொல்லிட்டாதானே, அப்புறம் என்ன?”

“உங்களை நேரில் பார்த்துச் சொல்லணுமாம். நாளை வர்றதா சொல்லிட்டுப் போனா.”

பாவம் தாமரை. இளம் பருவத்திற்கேற்ற செழுமையான உடல்வாகும் அழகும் உள்ளவள்; மொடாக் குடியன் என்பது தெரியாமல் சேதுவுக்குக் கழுத்தை நீட்டிவிட்டுத் துன்பத்தில் உழல்பவள். அவளை நினைத்துப் பலமுறை வருத்தப்பட்டிருக்கிறான் புவியரசு.

சொன்னபடியே, மறுநாள் மாலையில் புவியரசுவின் வீடு தேடி வந்தாள் தாமரை.

வந்ததும் நன்றி சொல்வதற்குப் பதிலாக, “அம்மா இல்லீங்களா?” என்று கிசுகிசுப்பான குரலில் கேட்டாள்.

“சவீதா கோயிலுக்குப் போயிருக்கிறா. அவகிட்டே சொன்னாப் போதாதா? என்கிட்டே தனியா வேறு நன்றி சொல்லணுமா?” என்றான் புவியரசு.

“நான் நன்றி சொல்ல மட்டும் வரல. உங்ககிட்ட தனியா ஒரு விஷயம் பேசணுன்னு வந்தேன்.”

கண்களில் வியப்பு பரவ, “தனியாவா?” என்றான்.

“நீங்க ரொம்ப அழகா இருக்கீங்களாம். என் புருஷனுக்கு உதவுற சாக்கில் அடிக்கடி எங்க வீட்டுக்கு வந்து என்னைக் கணக்குப் பண்ணப் பார்க்கிறீங்களாம்” -சொல்லிவிட்டுத் தலை தாழ்ந்த நிலையில் அவனை ஓரக் கண்ணால் பார்த்தாள் தாமரை.

“யார் அப்படிச் சொன்னது?” -கோபத்தில் முகம் சிவக்கக் கேட்டான் புவியரசு.

“அவர்தான் சொல்றாரு.”

“அவன் கிடக்கிறான் குடிகாரப்பய. அர்த்தமில்லாம ஏதாவது உளறுவான். நீ போ. அவனை நான் பார்த்துக்கிறேன்” என்றான் புவியரசு.

முகத்தில் லேசான வருத்தம் பரவ, தொங்கிய முகத்துடன் அங்கிருந்து அகன்றாள் தாமரை.

அதற்கப்புறம் அவளைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு அவனுக்கு நேரவில்லை. புருசனைப் பிரிந்து அவள் தாய்வீடு சென்றுவிட்டதாகச் சற்று முன்னர் கோயிலுக்குப் போகும்போது சவீதா சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது. கூடவே, “நீங்க ரொம்ப அழகா இருக்கீங்களாம். அடிக்கடி எங்க வீட்டுக்கு வந்து என்னைக் கணக்குப் பண்ணப் பார்க்குறீங்களாம்” என்று தாமரை சொன்னதும் மனதில் உறைத்தது. இதைச் சவீதா இருக்கும்போது சொல்லாமல் அவள் அவனைத் தனியே சந்தித்துச் சொன்னதன் உள்ளர்த்தமும் புரிந்தது.

“பெண் புத்தி பின்புத்தின்னு சொல்வாங்க ஆண்மகனான என் புத்தி அரைப்புத்தி. நல்ல வாய்ப்பை நழுவ விட்டுட்டேன். நான் மடையன்... முட்டாள்” என்று முணுமுணுத்தவாறு தலைதலையாய் அடித்துக்கொண்டான் புவியரசு.
=======================================================================================